Bak evlat, şöyle otur yanı başıma da anlatayım. Hani şu her gece başını kaldırıp baktığın, pırıl pırıl parlayan o uçsuz bucaksız örtü var ya? İşte Urania, o örtünün şifrelerini çözen, gökyüzünün en titiz hanımefendisidir.

Daha önce Musalardan bahsetmiştim sana, hatırlarsın. Hepsi sanattan, şiirden, müzikten anlayan o güzel kız kardeşler... Ama Urania, diğerlerinin elinde lirle veya kalemle neşeli şarkılar söyleyip dans etmesine pek benzemez. Onun işi biraz daha farklı; o, gökyüzü sakinlerinin kurduğu o devasa mekanizmanın başındaki mühendistir desek yanlış olmaz.

Urania’yı görürsen elinde bir küre ve bir de pergel tuttuğunu fark edersin. Öyle alelacele çizilmiş bir şey değildir o; sanki evrenin nasıl döndüğünü, yıldızların hangi yoldan gideceğini hesaplıyor gibidir. Hani bazen bir yıldız kayar da sen hayal kurarsın ya, işte o yıldızın rotasını büyük ihtimalle Urania belirlemiştir.

Bazı insanlar ona sadece "yıldızların kızı" der, ama o bundan çok daha fazlasıdır. İnsanın içindeki o meraka, gökyüzünün derinliklerini anlama arzusuna o ilham verir. Gece vakti, elinde bir kadeh ılık şarapla göğe bakıp "Acaba şu ışıklar neden orada?" diye düşündüğünde, yanında fısıltısıyla beliren odur işte. Bilgelik bazen sadece kitaplarda değil, o uzak ışıkların sessiz dilinde saklıdır.

Tanrıların bile bazen unuttuğu, düzenin ne kadar hassas olduğunu ona bakınca hatırlarsın. Yıldızlar yollarını şaşırmıyorsa, mevsimler vaktinde geliyorsa, Urania’nın o titiz parmaklarının payı büyüktür. Yani anlayacağın küçük dostum, gökyüzü sadece bir tavan değil; Urania’nın her gece üzerine titrediği, nakış nakış işlediği dev bir sanat eseridir. Bir dahaki sefere gökyüzüne baktığında, oradaki düzeni bir de onun gözleriyle görmeye çalış. Bakalım sana hangi sırrını fısıldayacak?