Melampus’un soyundan gelen, geleceğin gizini kuşların gökyüzündeki istemsiz rotalarında arayan bir kahindir Theoklymenos. Argos topraklarını, kendi elleriyle bozduğu toplumsal düzeninbir can almanınağırlığıyla terk etmek zorunda kaldığında, Telemakhos’un gemisi ona yeni bir rotanın kapısını aralar. Bir sürgünün İthake’ye uzanan yolculuğu, aslında iktidarın o meşru görünen sınırlarının, kişisel bir "kaza" ya da "ceza" ile nasıl kırılganlaşabileceğinin sessiz bir kanıtıdır. Odysseus’un sarayına ulaştığında, kuşların kanat çırpışlarında sadece yaklaşan bir dönüşü değil, hüküm sürenlerin yerini alacak olan yeni bir tahakkümün kaçınılmaz kanlı şafağını okur. Görü görücü, efendi ile köle arasındaki o köhnemiş hiyerarşinin sonuna tanıklık ederken, aslında iktidar oyunlarının kuşlar gibi göçüp gittiği bir düzenin geçiciliğini fısıldamaktadır.