Stasimon 6
[Episode]
ἔσταξα πηγάς, οὐδʼ ἂν ᾠόμην ποτὲ
1355
Ἡρακλῆς
ἐς τοῦθʼ ἱκέσθαι, δάκρυʼ ἀπʼ ὀμμάτων βαλεῖν·
νῦν δʼ, ὡς ἔοικε, τῇ τύχῃ δουλευτέον.
εἶἑν· γεραιέ, τὰς ἐμὰς φυγὰς ὁρᾷς,
ὁρᾷς δὲ παίδων ὄντα μʼ αὐθέντην ἐμῶν·
δὸς τούσδε τύμβῳ καὶ περίστειλον νεκροὺς
1360
δακρύοισι τιμῶν — ἐμὲ γὰρ οὐκ ἐᾷ νόμος —
πρὸς στέρνʼ ἐρείσας μητρὶ δούς τʼ ἐς ἀγκάλας,
κοινωνίαν δύστηνον, ἣν ἐγὼ τάλας
διώλεσʼ ἄκων. γῇ δʼ ἐπὴν κρύψῃς νεκρούς,
οἴκει πόλιν τήνδʼ, ἀθλίως μέν, ἀλλʼ ὅμως
1365
ψυχὴν βιάζου τἀμὰ συμφέρειν κακά.
ὦ τέκνʼ, ὁ φύσας καὶ τεκὼν ὑμᾶς πατὴρ
ἀπώλεσʼ, οὐδʼ ὤνασθε τῶν ἐμῶν καλῶν,
ἁγὼ παρεσκεύαζον ἐκμοχθῶν βίᾳ
εὔκλειαν ὑμῖν, πατρὸς ἀπόλαυσιν καλήν.
1370
σέ τʼ οὐχ ὁμοίως, ὦ τάλαινʼ, ἀπώλεσα
ὥσπερ σὺ τἀμὰ λέκτρʼ ἔσῳζες ἀσφαλῶς,
μακρὰς διαντλοῦσʼ ἐν δόμοις οἰκουρίας.
οἴμοι δάμαρτος καὶ τέκνων, οἴμοι δʼ ἐμοῦ,
