Epeisodion 1
[Episode]
μῆτερ, τί κλαίεις λέπτʼ ἐπʼ ὀμμάτων φάρη
Θησεύς
βαλοῦσα τῶν σῶν; ἆρα δυστήνους γόους
κλύουσα τῶνδε; κἀμὲ γὰρ διῆλθέ τι.
ἔπαιρε λευκὸν κρᾶτα, μὴ δακρυρρόει
σεμναῖσι Δηοῦς ἐσχάραις παρημένη.
290
Θησεύς
τὰ τούτων οὐχὶ σοὶ στενακτέον.
Αἴθρα
ὦ τλήμονες γυναῖκες.
Αἴθρα
εἴπω τι, τέκνον, σοί τε καὶ πόλει καλόν;
Θησεύς
ὡς πολλά γʼ ἐστὶ κἀπὸ θηλειῶν σοφά.
Αἴθρα
ἀλλʼ εἰς ὄκνον μοι μῦθος ὃν κεύθω φέρει.
295
Θησεύς
αἰσχρόν γʼ ἔλεξας, χρήστʼ ἔπη κρύπτειν φίλοις.
Αἴθρα
οὔτοι σιωπῶσʼ εἶτα μέμψομαί ποτε
τὴν νῦν σιωπὴν ὡς ἐσιγήθη κακῶς,
οὐδʼ ὡς ἀχρεῖον τὰς γυναῖκας εὖ λέγειν
δείσασʼ ἀφήσω τῷ φόβῳ τοὐμὸν καλόν.
300
ἐγὼ δέ σʼ, ὦ παῖ, πρῶτα μὲν τὰ τῶν θεῶν
σκοπεῖν κελεύω μὴ σφαλῇς ἀτιμάσας·
τἄλλʼ εὖ φρονῶν γάρ, ἐν μόνῳ τούτῳ ʼσφάλης.
