Parodos
[Choral 1]
ὦ γύναι, ἃ Θέτιδος δάπεδον καὶ ἀνάκτορα θάσσεις
Χορός
δαρὸν οὐδὲ λείπεις,
Φθιὰς ὅμως ἔμολον ποτὶ σὰν Ἀσιήτιδα γένναν,
ἄκος τῶν δυσλύτων πόνων τεμεῖν,
οἳ σὲ καὶ Ἑρμιόναν ἔριδι στυγερᾷ συνέκλῃσαν,
γνῶθι τύχαν, λόγισαι τὸ παρὸν κακὸν εἰς ὅπερ ἥκεις.
Ἰλιὰς οὖσα κόρα Λακεδαίμονος ἐγγενέτῃσιν;
δόμον τᾶς ποντίας θεοῦ. τί σοι
130
καιρὸς ἀτυζομένᾳ δέμας αἰκέλιον καταλείβειν
τὸ κρατοῦν δέ σ’ ἔπεισι. τί μόχθον
[Choral 2]
ἀλλ’ ἴθι λεῖπε θεᾶς Νηρηίδος ἀγλαὸν ἕδραν,
135
Χορός
γνῶθι δ’ οὖσ’ ἐπὶ ξένας
πόλεος, ἔνθ’ οὐ φίλων τιν’ εἰσορᾷς
οἰκτροτάτα γὰρ ἔμοιγ’ ἔμολες, γύναι Ἰλιάς, οἴκους
τὸ δὲ σὸν οἴκτῳ φέρουσα τυγχάνω—
μὴ παῖς τᾶς Διὸς κόρας
145
σοί μ’ εὖ φρονοῦσαν εἰδῇ.