Epeisodion 4
Ἄγγελος
τὸν σὸν πιθέσθαι παῖδ’ ὅπως ἐστὶν κακός·
οὐδ’ εἰ γυναικῶν πᾶν κρεμασθείη γένος,
καὶ τὴν ἐν Ἴδῃ γραμμάτων πλήσειέ τις
πεύκην, ἐπεί νιν ἐσθλὸν ὄντ’ ἐπίσταμαι.
Χορός
αἰαῖ· κέκρανται συμφορὰ νέων κακῶν,
1255
οὐδ’ ἔστι μοίρας τοῦ χρεών τ’ ἀπαλλαγή.
Θησεύς
μίσει μὲν ἀνδρὸς τοῦ πεπονθότος τάδε
λόγοισιν ἥσθην τοῖσδε· νῦν δ’ αἰδούμενος
θεούς τ’ ἐκεῖνόν θ’, οὕνεκ’ ἐστὶν ἐξ ἐμοῦ,
οὔθ’ ἥδομαι τοῖσδ’ οὔτ’ ἐπάχθομαι κακοῖς.
1260
Ἄγγελος
πῶς οὖν; κομίζειν, ἢ τί χρὴ τὸν ἄθλιον
δράσαντας ἡμᾶς σῇ χαρίζεσθαι φρενί;
φρόντιζ’· ἐμοῖς δὲ χρώμενος βουλεύμασιν
οὐκ ὠμὸς ἐς σὸν παῖδα δυστυχοῦντ’ ἔσῃ.
Θησεύς
κομίζετ’ αὐτόν, ὡς ἰδὼν ἐν ὄμμασιν
1265
τὸν τἄμ’ ἀπαρνηθέντα μὴ χρᾶναι λέχη
λόγοις τ’ ἐλέγξω δαιμόνων τε συμφοραῖς.
