Stasimon 3
[Episode]
οὐ γάρ τις οἶκτος σῆς μ’ ὑπέρχεται φυγῆς.
Ἱππόλυτος
ἄραρεν, ὡς ἔοικεν· ὦ τάλας ἐγώ·
1090
ὡς οἶδα μὲν ταῦτ’, οἶδα δ’ οὐχ ὅπως φράσω.
ὦ φιλτάτη μοι δαιμόνων Λητοῦς κόρη,
σύνθακε, συγκύναγε, φευξόμεσθα δὴ
κλεινὰς Ἀθήνας. ἀλλὰ χαιρέτω πόλις
καὶ γαῖ’ Ἐρεχθέως· ὦ πέδον Τροζήνιον,
1095
ὡς ἐγκαθηβᾶν πόλλ’ ἔχεις εὐδαίμονα,
χαῖρ’· ὕστατον γάρ σ’ εἰσορῶν προσφθέγγομαι.
ἴτ’ ὦ νέοι μοι τῆσδε γῆς ὁμήλικες,
προσείπαθ’ ἡμᾶς καὶ προπέμψατε χθονός·
ὡς οὔποτ’ ἄλλον ἄνδρα σωφρονέστερον
1100
ὄψεσθε, κεἰ μὴ ταῦτ’ ἐμῷ δοκεῖ πατρί.
[Choral 1]
ἦ μέγα μοι τὰ θεῶν μελεδήμαθ’, ὅταν φρένας ἔλθῃ,
Χορός Κυνηγῶν
λύπας παραιρεῖ· ξύνεσιν δέ τιν’ ἐλπίδι κεύθων
λείπομαι ἔν τε τύχαις θνατῶν καὶ ἐν ἔργμασι λεύσσων·
ἄλλα γὰρ ἄλλοθεν ἀμείβεται, μετὰ δ’ ἵσταται ἀνδράσιν
1105
Χορός
εἴθε μοι εὐξαμένᾳ θεόθεν τάδε μοῖρα παράσχοι,
