Stasimon 3
[Episode]
αἰαῖ, πρὸς ἧπαρ· δακρύων τ’ ἐγγὺς τόδε,
1070
Ἱππόλυτος
εἰ δὴ κακός γε φαίνομαι, δοκῶ τέ σοι.
Θησεύς
τότε στενάζειν καὶ προγιγνώσκειν σ’ ἐχρῆν
ὅτ’ ἐς πατρῴαν ἄλοχον ὑβρίζειν ἔτλης.
Ἱππόλυτος
ὦ δώματ’, εἴθε φθέγμα γηρύσαισθέ μοι
καὶ μαρτυρήσαιτ’ εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ.
1075
Θησεύς
ἐς τοὺς ἀφώνους μάρτυρας φεύγεις σοφῶς·
τὸ δ’ ἔργον οὐ λέγον σε μηνύει κακόν.
εἴθ’ ἦν ἐμαυτὸν προσβλέπειν ἐναντίον
στάνθ’, ὡς ἐδάκρυσ’ οἷα πάσχομεν κακά.
Θησεύς
πολλῷ γε μᾶλλον σαυτὸν ἤσκησας σέβειν
1080
ἢ τοὺς τεκόντας ὅσια δρᾶν δίκαιος ὤν.
Ἱππόλυτος
ὦ δυστάλαινα μῆτερ, ὦ πικραὶ γοναί·
μηδείς ποτ’ εἴη τῶν ἐμῶν φίλων νόθος.
Θησεύς
οὐχ ἕλξετ’ αὐτόν, δμῶες; οὐκ ἀκούετε
πάλαι ξενοῦσθαι τόνδε προυννέποντά με;
1085
Ἱππόλυτος
κλαίων τις αὐτῶν ἆρ’ ἐμοῦ τεθίξεται·
σὺ δ’ αὐτός, εἴ σοι θυμός, ἐξώθει χθονός.
Θησεύς
δράσω τάδ’, εἰ μὴ τοῖς ἐμοῖς πείσῃ λόγοις·
