Stasimon 3
[Episode]
καὶ μήτε πόντος μήτε γῆ δέξαιτό μου
1030
Ἱππόλυτος
σάρκας θανόντος, εἰ κακὸς πέφυκ’ ἀνήρ.
εἰ δ’ ἥδε δειμαίνουσ’ ἀπώλεσεν βίον
οὐκ οἶδ’· ἐμοὶ γὰρ οὐ θέμις πέρα λέγειν.
ἐσωφρόνησεν οὐκ ἔχουσα σωφρονεῖν,
ἡμεῖς δ’ ἔχοντες οὐ καλῶς ἐχρώμεθα.
1035
Χορός
ἀρκοῦσαν εἶπας αἰτίας ἀποστροφήν,
ὅρκους παρασχών, πίστιν οὐ σμικράν, θεῶν.
Θησεύς
ἆρ’ οὐκ ἐπῳδὸς καὶ γόης πέφυχ’ ὅδε,
ὃς τὴν ἐμὴν πέποιθεν εὐοργησίᾳ
ψυχὴν κρατήσειν, τὸν τεκόντ’ ἀτιμάσας;
1040
Ἱππόλυτος
καὶ σοῦ γε ταὐτὰ κάρτα θαυμάζω, πάτερ·
εἰ γὰρ σὺ μὲν παῖς ἦσθ’, ἐγὼ δὲ σὸς πατήρ,
ἔκτεινά τοί σ’ ἂν κοὐ φυγαῖς ἐζημίουν,
εἴπερ γυναικὸς ἠξίουν σ’ ἐμῆς θιγεῖν.
Θησεύς
ὡς ἄξιον τόδ’ εἶπας· οὐχ οὕτω θανῇ.
1045
ταχὺς γὰρ Ἅιδης ῥᾷστος ἀνδρὶ δυστυχεῖ·
ἀλλ’ ἐκ πατρῴας φυγὰς ἀλητεύων χθονὸς
ὥσπερ σὺ σαυτῷ τόνδε προύθηκας νόμον —
ξένην ἐπ’ αἶαν λυπρὸν ἀντλήσεις βίον·
