Stasimon 3
[Choral 2]
μήτʼ, ἐξελοῦσʼ ὡς καρδίαν ἀλεκτόρων,
Ἀθηνᾶ
ἐν τοῖς ἐμοῖς ἀστοῖσιν ἱδρύσῃς Ἄρη
ἐμφύλιόν τε καὶ πρὸς ἀλλήλους θρασύν.
θυραῖος ἔστω πόλεμος, οὐ μόλις παρών,
ἐν ᾧ τις ἔσται δεινὸς εὐκλείας ἔρως·
865
ἐνοικίου δʼ ὄρνιθος οὐ λέγω μάχην
τοιαῦθʼ ἑλέσθαι σοι πάρεστιν ἐξ ἐμοῦ,
εὖ δρῶσαν, εὖ πάσχουσαν, εὖ τιμωμένην
χώρας μετασχεῖν τῆσδε θεοφιλεστάτης.
Χορός
ἐμὲ παθεῖν τάδε, φεῦ,
870
ἐμὲ παλαιόφρονα κατά τε γᾶς οἰκεῖν,
πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
τίς μʼ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς;
875
δυσπάλαμοι παρʼ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
880
Ἀθηνᾶ
οὔτοι καμοῦμαί σοι λέγουσα τἀγαθά,
