Stasimon 3
[Choral 2]
πνέω τοι μένος ἅπαντά τε κότον.
840
τίς μʼ ὑποδύεται, τίς ὀδύνα πλευράς ;
δυσπάλαμοι παρʼ οὐδὲν ἦραν δόλοι.
Ἀθηνᾶ
ὀργὰς ξυνοίσω σοι· γεραιτέρα γὰρ εἶ.
καὶ τῷ μὲν εἶ σὺ κάρτʼ ἐμοῦ σοφωτέρα·
φρονεῖν δὲ κἀμοὶ Ζεὺς ἔδωκεν οὐ κακῶς.
850
ὑμεῖς δʼ ἐς ἀλλόφυλον ἐλθοῦσαι χθόνα
γῆς τῆσδʼ ἐρασθήσεσθε· προυννέπω τάδε.
οὑπιρρέων γὰρ τιμιώτερος χρόνος
ἔσται πολίταις τοῖσδε. καὶ σὺ τιμίαν
ἕδραν ἔχουσα πρὸς δόμοις Ἐρεχθέως
855
τεύξῃ παρʼ ἀνδρῶν καὶ γυναικείων στόλων,
ὅσων παρʼ ἄλλων οὔποτʼ ἂν σχέθοις βροτῶν.
σὺ δʼ ἐν τόποισι τοῖς ἐμοῖσι μὴ βάλῃς
μήθʼ αἱματηρὰς θηγάνας, σπλάγχνων βλάβας
νέων, ἀοίνοις ἐμμανεῖς θυμώμασιν,
860
