Epeisodion 2
Ὀρέστης
πάτερ, τρόποισιν οὐ τυραννικοῖς θανών,
αἰτουμένῳ μοι δὸς κράτος τῶν σῶν δόμων.
480
Ἠλέκτρα
κἀγώ, πάτερ, τοιάνδε σου χρείαν ἔχω,
φυγεῖν μέγαν προσθεῖσαν Αἰγίσθῳ φθόρον.
Ὀρέστης
οὕτω γὰρ ἄν σοι δαῖτες ἔννομοι βροτῶν
κτιζοίατʼ· εἰ δὲ μή, παρʼ εὐδείπνοις ἔσῃ
ἄτιμος ἐμπύροισι κνισωτοῖς χθονός.
485
Ἠλέκτρα
κἀγὼ χοάς σοι τῆς ἐμῆς παγκληρίας
οἴσω πατρῴων ἐκ δόμων γαμηλίους·
πάντων δὲ πρῶτον τόνδε πρεσβεύσω τάφον.
Ὀρέστης
ὦ Γαῖʼ, ἄνες μοι πατέρʼ ἐποπτεῦσαι μάχην.
Ἠλέκτρα
ὦ Περσέφασσα, δὸς δʼ ἔτʼ εὔμορφον κράτος.
490
Ὀρέστης
μέμνησο λουτρῶν οἷς ἐνοσφίσθης, πάτερ.
Ἠλέκτρα
μέμνησο δʼ ἀμφίβληστρον ὡς ἐκαίνισαν.
Ὀρέστης
πέδαις δʼ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ.
Ἠλέκτρα
αἰσχρῶς τε βουλευτοῖσιν ἐν καλύμμασιν.
Ὀρέστης
ἆρʼ ἐξεγείρῃ τοῖσδʼ ὀνείδεσιν, πάτερ;
495
Ἠλέκτρα
ἆρʼ ὀρθὸν αἴρεις φίλτατον τὸ σὸν κάρα;
Ὀρέστης
ἤτοι δίκην ἴαλλε σύμμαχον φίλοις,
ἢ τὰς ὁμοίας ἀντίδος λαβὰς λαβεῖν,
εἴπερ κρατηθείς γʼ ἀντινικῆσαι θέλεις.
Ἠλέκτρα
καὶ τῆσδʼ ἄκουσον λοισθίου βοῆς, πάτερ,
500
ἰδὼν νεοσσοὺς τούσδʼ ἐφημένους τάφῳ·
οἴκτιρε θῆλυν ἄρσενός θʼ ὁμοῦ γόνον,
καὶ μὴ ʼξαλείψῃς σπέρμα Πελοπιδῶν τόδε
οὕτω γὰρ οὐ τέθνηκας οὐδὲ περ θανών·
παῖδες γὰρ ἀνδρὶ κληδόνες σωτήριοι
505
θανόντι· φελλοὶ δʼ ὣς ἄγουσι δίκτυον,
τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου.
ἄκουʼ, ὑπὲρ σοῦ τοιάδʼ ἔστʼ ὀδύρματα.
αὐτὸς δὲ σῴζῃ τόνδε τιμήσας λόγον.
Χορός
καὶ μὴν ἀμεμφῆ τόνδʼ ἐτείνατον λόγον,
510
τίμημα τύμβου τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.
τὰ δʼ ἄλλʼ, ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί,
ἔρδοις ἂν ἤδη δαίμονος πειρώμενος.
Ὀρέστης
ἔσται· πυθέσθαι δʼ οὐδέν ἐστʼ ἔξω δρόμου,
πόθεν χοὰς ἔπεμψεν, ἐκ τίνος λόγου
515
μεθύστερον τιμῶσʼ ἀνήκεστον πάθος;
θανόντι δʼ οὐ φρονοῦντι δειλαία χάρις
ἐπέμπετʼ· οὐκ ἔχοιμʼ ἂν εἰκάσαι τόδε.
τὰ δῶρα μείω δʼ ἐστὶ τῆς ἁμαρτίας.
τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθʼ αἵματος
520
ἑνός, μάτην ὁ μόχθος· ὧδʼ ἔχει λόγος.
θέλοντι δʼ, εἴπερ οἶσθʼ, ἐμοὶ φράσον τάδε.
Χορός
οἶδʼ, ὦ τέκνον, παρῆ γάρ· ἔκ τʼ ὀνειράτων
καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη
χοὰς ἔπεμψε τάσδε δύσθεος γυνή.
525
Ὀρέστης
ἦ καὶ πέπυσθε τοὔναρ, ὥστʼ ὀρθῶς φράσαι;
Χορός
τεκεῖν δράκοντʼ ἔδοξεν, ὡς αὐτὴ λέγει.
Ὀρέστης
καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος;
Χορός
ἐν σπαργάνοισι παιδὸς ὁρμίσαι δίκην.
Ὀρέστης
τίνος βορᾶς χρῄζοντα, νεογενὲς δάκος;
530
Χορός
αὐτὴ προσέσχε μαζὸν ἐν τὠνείρατι.
Ὀρέστης
καὶ πῶς ἄτρωτον οὖθαρ ἦν ὑπὸ στύγους;
Χορός
ὥστʼ ἐν γάλακτι θρόμβον αἵματος σπάσαι.
Ὀρέστης
οὔτοι μάταιον· ἀνδρὸς ὄψανον πέλει.
Χορός
ἡ δʼ ἐξ ὕπνου κέκλαγγεν ἐπτοημένη.
535
πολλοὶ δʼ ἀνῇθον, ἐκτυφλωθέντες σκότῳ,
λαμπτῆρες ἐν δόμοισι δεσποίνης χάριν·
πέμπει τʼ ἔπειτα τάσδε κηδείους χοάς,
ἄκος τομαῖον ἐλπίσασα πημάτων.
Ὀρέστης
ἀλλʼ εὔχομαι γῇ τῇδε καὶ πατρὸς τάφῳ
540
τοὔνειρον εἶναι τοῦτʼ ἐμοὶ τελεσφόρον.
κρίνω δέ τοί νιν ὥστε συγκόλλως ἔχειν.
εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοὶ
οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο,
καὶ μαστὸν ἀμφέχασκʼ ἐμὸν θρεπτήριον,
545
θρόμβῳ δʼ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα,
ἡ δʼ ἀμφὶ τάρβει τῷδʼ ἐπῴμωξεν πάθει,
δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας,
θανεῖν βιαίως· ἐκδρακοντωθεὶς δʼ ἐγὼ
κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε.
550
Χορός
τερασκόπον δὴ τῶνδέ σʼ αἱροῦμαι πέρι.
γένοιτο δʼ οὕτως. τἄλλα δʼ ἐξηγοῦ φίλοις,
τοὺς μέν τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων.
Ὀρέστης
ἁπλοῦς ὁ μῦθος· τήνδε μὲν στείχειν ἔσω,
αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς,
555
ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες ἄνδρα τίμιον
δόλοισι καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ
θανόντες, καὶ Λοξίας ἐφήμισεν,
ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν.
ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων,
560
ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδʼ ἐφʼ ἑρκείους πύλας
Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων.
ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν Παρνησσίδα,
γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω.
καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ
565
δέξαιτʼ, ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς·
μενοῦμεν οὕτως ὥστʼ ἐπεικάζειν τινὰ
δόμους παραστείχοντα καὶ τάδʼ ἐννέπειν·
τί δὴ πύλαισι τὸν ἱκέτην ἀπείργεται
Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;
570
εἰ δʼ οὖν ἀμείψω βαλὸν ἑρκείων πυλῶν
κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,
ἢ καὶ μολὼν ἔπειτά μοι κατὰ στόμα
ἀρεῖ, σάφʼ ἴσθι, καὶ κατʼ ὀφθαλμοὺς βαλεῖ,
πρὶν αὐτὸν εἰπεῖν ποδαπὸς ὁ ξένος; νεκρὸν
575
θήσω, ποδώκει περιβαλὼν χαλκεύματι.
φόνου δʼ Ἐρινὺς οὐχ ὑπεσπανισμένη
ἄκρατον αἷμα πίεται τρίτην πόσιν.
νῦν οὖν σὺ μὲν φύλασσε τἀν οἴκῳ καλῶς,
ὅπως ἂν ἀρτίκολλα συμβαίνῃ τάδε·
580
ὑμῖν δʼ ἐπαινῶ γλῶσσαν εὔφημον φέρειν,
σιγᾶν θʼ ὅπου δεῖ καὶ λέγειν τὰ καίρια.
τὰ δʼ ἄλλα τούτῳ δεῦρʼ ἐποπτεῦσαι λέγω,
ξιφηφόρους ἀγῶνας ὀρθώσαντί μοι.