Stasimon 4
[Episode]
Ζεῦ Ζεῦ, τί λέγω, πόθεν ἄρξωμαι
855
Χορός
τάδʼ ἐπευχομένη κἀπιθεάζουσʼ,
πῶς ἴσον εἰποῦσʼ ἀνύσωμαι;
νῦν γὰρ μέλλουσι μιανθεῖσαι
πειραὶ κοπάνων ἀνδροδαΐκτων
860
ἢ πάνυ θήσειν Ἀγαμεμνονίων
οἴκων ὄλεθρον διὰ παντός,
ἢ πῦρ καὶ φῶς ἐπʼ ἐλευθερίᾳ
δαίων ἀρχάς τε πολισσονόμους
πατέρων θʼ ἕξει μέγαν ὄλβον.
865
τοιάνδε πάλην μόνος ὢν ἔφεδρος
δισσοῖς μέλλει θεῖος Ὀρέστης
πῶς ἔχει; πῶς κέκρανται δόμοις;
ἀποσταθῶμεν πράγματος τελουμένου,
ὅπως δοκῶμεν τῶνδʼ ἀναίτιαι κακῶν
εἶναι· μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος.
Οἰκέτης
οἴμοι, πανοίμοι δεσπότου πεπληγμένου·
875
οἴμοι μάλʼ αὖθις ἐν τρίτοις προσφθέγμασιν.
Αἴγισθος οὐκέτʼ ἔστιν. ἀλλʼ ἀνοίξατε
ὅπως τάχιστα, καὶ γυναικείους πύλας
μοχλοῖς χαλᾶτε· καὶ μάλʼ ἡβῶντος δὲ δεῖ,
οὐχ ὡς δʼ ἀρῆξαι διαπεπραγμένῳ· τί γάρ;
880
κωφοῖς ἀυτῶ καὶ καθεύδουσιν μάτην
ἄκραντα βάζω; ποῖ Κλυταιμήστρα; τί δρᾷ;
ἔοικε νῦν αὐτῆς ἐπὶ ξυροῦ πέλας
αὐχὴν πεσεῖσθαι πρὸς δίκην πεπληγμένος.
Κλυταιμνήστρα
τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίνα βοὴν ἵστης δόμοις;
885
Οἰκέτης
τὸν ζῶντα καίνειν τοὺς τεθνηκότας λέγω.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ʼγώ. ξυνῆκα τοὔπος ἐξ αἰνιγμάτων.
δόλοις ὀλούμεθʼ, ὥσπερ οὖν ἐκτείναμεν.
δοίη τις ἀνδροκμῆτα πέλεκυν ὡς τάχος·
εἰδῶμεν εἰ νικῶμεν, ἢ νικώμεθα·
890
ἐνταῦθα γὰρ δὴ τοῦδʼ ἀφικόμην κακοῦ.
Ὀρέστης
σὲ καὶ ματεύω· τῷδε δʼ ἀρκούντως ἔχει.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ʼγώ. τέθνηκας, φίλτατʼ Αἰγίσθου βία.
Ὀρέστης
φιλεῖς τὸν ἄνδρα; τοιγὰρ ἐν ταὐτῷ τάφῳ
κείσῃ· θανόντα δʼ οὔτι μὴ προδῷς ποτε.
895
Κλυταιμνήστρα
ἐπίσχες, ὦ παῖ, τόνδε δʼ αἴδεσαι, τέκνον,
μαστόν, πρὸς ᾧ σὺ πολλὰ δὴ βρίζων ἅμα
οὔλοισιν ἐξήμελξας εὐτραφὲς γάλα.
Ὀρέστης
Πυλάδη τί δράσω; μητέρʼ αἰδεσθῶ κτανεῖν;
Πυλάδης
ποῦ δὴ τὰ λοιπὰ Λοξίου μαντεύματα
900
τὰ πυθόχρηστα, πιστὰ δʼ εὐορκώματα;
ἅπαντας ἐχθροὺς τῶν θεῶν ἡγοῦ πλέον.
Ὀρέστης
κρίνω σὲ νικᾶν, καὶ παραινεῖς μοι καλῶς.
ἕπου, πρὸς αὐτὸν τόνδε σὲ σφάξαι θέλω.
καὶ ζῶντα γάρ νιν κρείσσονʼ ἡγήσω πατρός·
905
τούτῳ θανοῦσα ξυγκάθευδʼ, ἐπεὶ φιλεῖς
τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν δʼ ἐχρῆν φιλεῖν στυγεῖς.
Κλυταιμνήστρα
ἐγώ σʼ ἔθρεψα, σὺν δὲ γηράναι θέλω.
Ὀρέστης
πατροκτονοῦσα γὰρ ξυνοικήσεις ἐμοί;
Κλυταιμνήστρα
ἡ Μοῖρα τούτων, ὦ τέκνον, παραιτία.
910
Ὀρέστης
καὶ τόνδε τοίνυν Μοῖρʼ ἐπόρσυνεν μόρον.
Κλυταιμνήστρα
οὐδὲν σεβίζῃ γενεθλίους ἀράς, τέκνον;
Ὀρέστης
τεκοῦσα γάρ μʼ ἔρριψας ἐς τὸ δυστυχές.
Κλυταιμνήστρα
οὔτοι σʼ ἀπέρριψʼ εἰς δόμους δορυξένους.
Ὀρέστης
αἰκῶς ἐπράθην ὢν ἐλευθέρου πατρός.
915
Κλυταιμνήστρα
ποῦ δῆθʼ ὁ τῖμος, ὅντινʼ ἀντεδεξάμην;
Ὀρέστης
αἰσχύνομαί σοι τοῦτʼ ὀνειδίσαι σαφῶς.
Κλυταιμνήστρα
μὴ ἀλλʼ εἴφʼ ὁμοίως καὶ πατρὸς τοῦ σοῦ μάτας.
Ὀρέστης
μὴ ʼλεγχε τὸν πονοῦντʼ ἔσω καθημένη.
Κλυταιμνήστρα
ἄλγος γυναιξὶν ἀνδρὸς εἴργεσθαι, τέκνον.
920
Ὀρέστης
τρέφει δέ γʼ ἀνδρὸς μόχθος ἡμένας ἔσω.
Κλυταιμνήστρα
κτενεῖν ἔοικας, ὦ τέκνον, τὴν μητέρα.
Ὀρέστης
σύ τοι σεαυτήν, οὐκ ἐγώ, κατακτενεῖς.
Κλυταιμνήστρα
ὅρα, φύλαξαι μητρὸς ἐγκότους κύνας.
Ὀρέστης
τὰς τοῦ πατρὸς δὲ πῶς φύγω, παρεὶς τάδε;
925
Κλυταιμνήστρα
ἔοικα θρηνεῖν ζῶσα πρὸς τύμβον μάτην.
Ὀρέστης
πατρὸς γὰρ αἶσα τόνδε σοὐρίζει μόρον.
Κλυταιμνήστρα
οἲ ʼγὼ τεκοῦσα τόνδʼ ὄφιν ἐθρεψάμην.
Ὀρέστης
ἦ κάρτα μάντις οὑξ ὀνειράτων φόβος.
ἔκανες ὃν οὐ χρῆν, καὶ τὸ μὴ χρεὼν πάθε.
930
Χορός
στένω μὲν οὖν καὶ τῶνδε συμφορὰν διπλῆν.
ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπήκρισε
τλήμων Ὀρέστης, τοῦθʼ ὅμως αἱρούμεθα,
ὀφθαλμὸν οἴκων μὴ πανώλεθρον πεσεῖν.
[Choral 1]
ἔμολε μὲν δίκα Πριαμίδαις χρόνῳ,
935
ἔμολε δʼ ἐς δόμον τὸν Ἀγαμέμνονος
διπλοῦς λέων, διπλοῦς Ἄρης.
θεόθεν εὖ φραδαῖσιν ὡρμημένος.
ἐπολολύξατʼ ὦ δεσποσύνων δόμων
ἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς
ἔμολε δʼ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχας
ἔθιγε δʼ ἐν μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμος
προσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς—
950
ὀλέθριον πνέουσʼ ἐν ἐχθροῖς κότον.
ἐπολολύξατʼ ὦ δεσποσύνων δόμων
ἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶς
[Choral 2]
τά περ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασσίας
Χορός
μέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπωρθία-
βλάβαν ἐγχρονισθεῖσαν ἐποίχεται.
κρατεῖταί πως τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴ
ἄξια δʼ οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν.
960
μέγα τʼ ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκέων.
ἄναγε μὰν δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον
τάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεται
965
πρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφʼ ἑστίας
καθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.
τύχαι δʼ εὐπροσωποκοῖται τὸ πᾶν
ἰδεῖν ἀκοῦσαι πρευμενεῖς
970
μετοίκοις δόμων πεσοῦνται πάλιν.
μέγα τʼ ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκέων.
ἄναγε μὰν δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνον