Stasimon 3
[Choral 2]
ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
Ἄγγελος
φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
Ἐτεοκλής
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·
555
