Parodos
[Episode]
χρόνον ἀθλεύσω.
95
Προμηθεύς
τοιόνδʼ ὁ νέος ταγὸς μακάρων
ἐξηῦρʼ ἐπʼ ἐμοὶ δεσμὸν ἀεικῆ.
φεῦ φεῦ, τὸ παρὸν τό τʼ ἐπερχόμενον
πῆμα στενάχω, πῇ ποτε μόχθων
χρὴ τέρματα τῶνδʼ ἐπιτεῖλαι.
100
καίτοι τί φημι; πάντα προυξεπίσταμαι
σκεθρῶς τὰ μέλλοντʼ, οὐδέ μοι ποταίνιον
πῆμʼ οὐδὲν ἥξει. τὴν πεπρωμένην δὲ χρὴ
αἶσαν φέρειν ὡς ῥᾷστα, γιγνώσκονθʼ ὅτι
τὸ τῆς ἀνάγκης ἔστʼ ἀδήριτον σθένος.
105
ἀλλʼ οὔτε σιγᾶν οὔτε μὴ σιγᾶν τύχας
οἷόν τέ μοι τάσδʼ ἐστί. θνητοῖς γὰρ γέρα
πορὼν ἀνάγκαις ταῖσδʼ ἐνέζευγμαι τάλας.
ναρθηκοπλήρωτον δὲ θηρῶμαι πυρὸς
πηγὴν κλοπαίαν, ἣ διδάσκαλος τέχνης
110
πάσης βροτοῖς πέφηνε καὶ μέγας πόρος.
τοιῶνδε ποινὰς ἀμπλακημάτων τίνω
ὑπαιθρίοις δεσμοῖς πεπασσαλευμένος.
