Epeisodion 1
Δημοφῶν
ἔχει, τὰ δʼ ἔργα βαρβάρου χερὸς τάδε.
σὸν δὴ τὸ φράζειν ἐστί, μὴ μέλλειν τ’, ἐμοὶ
ποίας ἀφῖξαι δεῦρο γῆς ὅρους λιπών;
Κῆρυξ
Ἀργεῖός εἰμι· τοῦτο γὰρ θέλεις μαθεῖν·
ἐφʼ οἷσι δʼ ἥκω καὶ παρʼ οὗ λέγειν θέλω.
135
πέμπει Μυκηνῶν δεῦρό μʼ Εὐρυσθεὺς ἄναξ
ἄξοντα τούσδε· πολλὰ δʼ ἦλθον, ὦ ξένε,
δίκαιʼ ὁμαρτῇ δρᾶν τε καὶ λέγειν ἔχων.
Ἀργεῖος ὢν γὰρ αὐτὸς Ἀργείους ἄγω
ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ τούσδε δραπέτας ἔχων,
140
νόμοισι τοῖς ἐκεῖθεν ἐψηφισμένους
θανεῖν· δίκαιοι δʼ ἐσμὲν οἰκοῦντες πόλιν
αὐτοὶ καθʼ αὑτῶν κυρίους κραίνειν δίκας.
πολλῶν δὲ κἄλλων ἑστίας ἀφιγμένοι
ἐν τοῖσιν αὐτοῖς τοισίδʼ ἕσταμεν λόγοις,
145
κοὐδεὶς ἐτόλμησʼ ἴδια προσθέσθαι κακά.
ἀλλʼ ἤ τινʼ ἐς σὲ μωρίαν ἐσκεμμένοι
δεῦρʼ ἦλθον ἢ κίνδυνον ἐξ ἀμηχάνων
ῥίπτοντες, εἴτʼ οὖν εἴτε μὴ γενήσεται·
οὐ γὰρ φρενήρη γʼ ὄντα σʼ ἐλπίζουσί που
150
