Stasimon 7
[Choral 1]
αἰαῖ, φεῦ, ἔστιν ἔστι νῷν δὴ
1670
Ἀντιγόνη
οὐ τὸ μέν, ἄλλο δὲ μή, πατρὸς ἔμφυτον
ἄλαστον αἷμα δυσμόροιν στενάζειν,
ἄλλοτε μὲν πόνον ἔμπεδον εἴχομεν,
ἐν πυμάτῳ δʼ ἀλόγιστα παροίσομεν
1675
Ἀντιγόνη
ἔστιν μὲν εἰκάσαι, φίλοι.
Ἀντιγόνη
ὡς μάλιστʼ ἂν ἐν πόθῳ λάβοις.
μήτε πόντος ἀντέκυρσεν,
1680
ἄσκοποι δὲ πλάκες ἔμαρψαν
ἐν ἀφανεῖ τινι μόρῳ φερόμενον.
πῶς γὰρ ἤ τινʼ ἀπίαν
1685
γᾶν ἢ πόντιον κλύδωνʼ ἀλώμεναι, βίου δύσοιστον ἕξομεν τροφάν;
Ἰσμήνη
οὐ κάτοιδα. κατά με φόνιος
Ἀΐδας ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ
τάλαιναν, ὡς ἔμοιγʼ ὁ μέλλων βίος οὐ βιωτός.
1690
Χορός
ὦ διδύμα τέκνων ἀρίστα,
μηδὲν ἄγαν φλέγεσθον· οὔ τοι κατάμεμπτʼ ἔβητον.
1695
Ἀντιγόνη
πόθος τοὶ καὶ κακῶν ἄρʼ ἦν τις.
καὶ γὰρ ὃ μηδαμὰ δὴ φίλον ἦν φίλον,
1700
ὁπότε γε καὶ τὸν ἐν χεροῖν κατεῖχον.
ὦ τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον εἱμένος·
οὐδέ γʼ ἔνερθʼ ἀφίλητος ἐμοί ποτε
καὶ τᾷδε μὴ κυρήσῃς.
1705
Ἀντιγόνη
ἔπραξεν οἷον ἤθελεν.
Ἀντιγόνη
ἇς ἔχρῃζε γᾶς ἐπὶ ξένας
οὐδὲ πένθος ἔλιπʼ ἄκλαυτον.
ἀνὰ γὰρ ὄμμα σε τόδʼ, ὦ πάτερ, ἐμὸν
στένει δακρῦον, οὐδʼ ἔχω
1710
πῶς με χρὴ τὸ σὸν τάλαιναν
ὤμοι, γᾶς ἐπὶ ξένας θανεῖν ἔχρῃζες ἀλλʼ
Ἰσμήνη
ὦ τάλαινα, τίς ἄρα με πότμος αὖθις ὧδʼ
1715
ἐπαμμένει σέ τʼ, ὦ φίλα, τὰς πατρὸς ὧδʼ ἐρήμας;
Χορός
ἀλλʼ ἐπεὶ ὀλβίως γʼ ἔλυσεν
1720
λήγετε τοῦδʼ ἄχους· κακῶν γὰρ δυσάλωτος οὐδείς.
[Choral 2]
πάλιν, φίλα, συθῶμεν.
Ἀντιγόνη
τὰν χθόνιον ἑστίαν ἰδεῖν
1725
Ἀντιγόνη
πατρός, τάλαινʼ ἐγώ.
Ἰσμήνη
θέμις δὲ πῶς τάδʼ ἐστί; μῶν
Ἀντιγόνη
τί τόδε ἐπέπληξας;
1730
Ἀντιγόνη
τί τόδε μάλʼ αὖθις;
Ἰσμήνη
ἄταφος ἔπιτνε δίχα τε παντός.
Ἀντιγόνη
ἄγε με, καὶ τότʼ ἐπενάριξον.
Ἰσμήνη
αἰαῖ, δυστάλαινα, ποῦ δῆτʼ
αὖθις ὧδʼ ἔρημος ἄπορος
1735
Χορός
φίλαι, τρέσητε μηδέν.
Χορός
τὰ σφῷν τὸ μὴ πίτνειν κακῶς.
1740
Χορός
τί δῆθʼ ὅπερ νοεῖς;
Ἀντιγόνη
ὅπως μολούμεθʼ ἐς δόμους,
Ἀντιγόνη
τοτὲ μὲν ἄπορα, τοτὲ δʼ ὕπερθεν.
1745
Χορός
μέγʼ ἄρα πέλαγος ἐλάχετόν τι.
Ἀντιγόνη
αἰαῖ, ποῖ μόλωμεν, ὦ Ζεῦ;
ἐλπίδων γὰρ ἐς τίνʼ ἔτι με
δαίμων τανῦν γʼ ἐλαύνει;
1750