Stasimon 7
[Choral 1]
Ἀΐδας ἕλοι πατρὶ ξυνθανεῖν γεραιῷ
Ἰσμήνη
τάλαιναν, ὡς ἔμοιγʼ ὁ μέλλων βίος οὐ βιωτός.
1690
Χορός
ὦ διδύμα τέκνων ἀρίστα,
μηδὲν ἄγαν φλέγεσθον· οὔ τοι κατάμεμπτʼ ἔβητον.
1695
Ἀντιγόνη
πόθος τοὶ καὶ κακῶν ἄρʼ ἦν τις.
καὶ γὰρ ὃ μηδαμὰ δὴ φίλον ἦν φίλον,
1700
ὁπότε γε καὶ τὸν ἐν χεροῖν κατεῖχον.
ὦ τὸν ἀεὶ κατὰ γᾶς σκότον εἱμένος·
οὐδέ γʼ ἔνερθʼ ἀφίλητος ἐμοί ποτε
καὶ τᾷδε μὴ κυρήσῃς.
1705
Ἀντιγόνη
ἔπραξεν οἷον ἤθελεν.
Ἀντιγόνη
ἇς ἔχρῃζε γᾶς ἐπὶ ξένας
οὐδὲ πένθος ἔλιπʼ ἄκλαυτον.
ἀνὰ γὰρ ὄμμα σε τόδʼ, ὦ πάτερ, ἐμὸν
