Stasimon 4
[Choral 1]
ὅστις τοῦ πλέονος μέρους χρῄζει τοῦ μετρίου παρεὶς
Χορός
ζώειν, σκαιοσύναν φυλάσσων
ἐπεὶ πολλὰ μὲν αἱ μακραὶ ἁμέραι κατέθεντο δὴ
1215
λύπας ἐγγυτέρω, τὰ τέρποντα δʼ οὐκ ἂν ἴδοις ὅπου,
τοῦ δέοντος· ὁ δʼ ἐπίκουρος ἰσοτέλεστος,
1220
Ἄϊδος ὅτε μοῖρʼ ἀνυμέναιος
μὴ φῦναι τὸν ἅπαντα νικᾷ λόγον· τὸ δʼ, ἐπεὶ φανῇ,
1225
βῆναι κεῖθεν ὅθεν περ ἥκει,
πολὺ δεύτερον, ὡς τάχιστα.
ὡς εὖτʼ ἂν τὸ νέον παρῇ κούφας ἀφροσύνας φέρον,
1230
τίς πλαγὰ πολύμοχθος ἔξω; τίς οὐ καμάτων ἔνι;
φθόνος, στάσεις, ἔρις, μάχαι
καὶ φόνοι· τό τε κατάμεμπτον ἐπιλέλογχε
1235
πύματον ἀκρατὲς ἀπροσόμιλον
γῆρας ἄφιλον, ἵνα πρόπαντα
[Choral]
ἐν ᾧ τλάμων ὅδʼ, οὐκ ἐγὼ μόνος,
Χορός
πάντοθεν βόρειος ὥς τις
1240
ἀκτὰ κυματοπλὴξ χειμερία κλονεῖται,
ἆται κλονέουσιν ἀεὶ ξυνοῦσαι,
αἱ μὲν ἀπʼ ἀελίου δυσμᾶν,
1245
αἱ δʼ ἐννυχιᾶν ἀπὸ Ῥιπᾶν.