Stasimon 5
[Choral 1]
ὦ κοίλας πέτρας γύαλον
Φιλοκτήτης
θερμὸν καὶ παγετῶδες, ὥς σʼ οὐκ ἔμελλον ἄρʼ, ὦ τάλας,
λείψειν οὐδέποτʼ, ἀλλά μοι καὶ θνῄσκοντι συνείσει.
λύπας τᾶς ἀπʼ ἐμοῦ τάλαν,
τίπτʼ αὖ μοι τὸ κατʼ ἆμαρ
ἔσται; τοῦ ποτε τεύξομαι
1090
σιτονόμου μέλεος πόθεν ἐλπίδος;
πτωκάδες ὀξυτόνου διὰ πνεύματος
Χορός
σύ τοι σύ τοι κατηξίωσας,
1095
ἄλλοθεν ἔχει τύχᾳ τᾷδʼ ἀπὸ μείζονος,
τοῦ λῴονος δαίμονος εἵλου τὸ κάκιον αἰνεῖν.
1100
Φιλοκτήτης
ὦ τλάμων τλάμων ἄρʼ ἐγὼ
καὶ μόχθῳ λωβατός, ὃς ἤδη μετʼ οὐδενὸς ὕστερον
ἀνδρῶν εἰσοπίσω τάλας ναίων ἐνθάδʼ ὀλοῦμαι,
κραταιαῖς μετὰ χερσὶν
1110
κρυπτά τʼ ἔπη δολερᾶς ὑπέδυ φρενός·
τὸν τάδε μησάμενον, τὸν ἴσον χρόνον
Χορός
πότμος, πότμος σε δαιμόνων τάδʼ,
ἔσχεν ὑπὸ χειρὸς ἀμᾶς. στυγερὰν ἔχε
δύσποτμον ἀρὰν ἐπʼ ἄλλοις.
1120
καὶ γὰρ ἐμοὶ τοῦτο μέλει, μὴ φιλότητʼ ἀπώσῃ.
[Choral 2]
οἴμοι μοι, καί που πολιᾶς
Φιλοκτήτης
πόντου θινὸς ἐφήμενος
τὰν οὐδείς ποτʼ ἐβάστασεν.
ἦ που ἐλεινὸν ὁρᾷς, φρένας εἴ τινας
1130
οὐκέτι χρησόμενον τὸ μεθύστερον,
πολυμηχάνου ἀνδρὸς ἐρέσσει,
1135
ὁρῶν μὲν αἰσχρὰς ἀπάτας, στυγνὸν δὲ φῶτʼ ἐχθοδοπόν,
μυρίʼ, ἀπʼ αἰσχρῶν ἀνατέλλονθʼ, ὃς ἐφʼ ἡμῖν κάκʼ ἐμήσατʼ, ὦ Ζεῦ.
Χορός
ἀνδρός τοι τὰ μὲν ἔνδικʼ αἰὲν εἰπεῖν,
1140
κοινὰν ἤνυσεν ἐς φίλους ἀρωγάν.
1145
Φιλοκτήτης
ὦ πταναὶ θῆραι χαροπῶν τʼ
πηδᾶτʼ· οὐ γὰρ ἔχω χεροῖν
1150
τὰν πρόσθεν βελέων ἀλκάν,
ἀλλʼ ἀνέδην, ὁ δὲ χῶρος ἄρʼ οὐκέτι
ἀντίφονον κορέσαι στόμα πρὸς χάριν
ἀπὸ γὰρ βίον αὐτίκα λείψω.
πόθεν γὰρ ἔσται βιοτά; τίς ὧδʼ ἐν αὔραις τρέφεται,
1160
μηκέτι μηδενὸς κρατύνων ὅσα πέμπει βιόδωρος αἶα;
Χορός
πρὸς θεῶν, εἴ τι σέβει ξένον, πέλασσον,
ἀλλὰ γνῶθʼ, εὖ γνῶθʼ ἐπὶ σοὶ
1165
οἰκτρὰ γὰρ βόσκειν, ἀδαὴς δʼ
ἔχειν μυρίον ἄχθος, ὃ ξυνοικεῖ.
[Choral]
πάλιν πάλιν παλαιὸν ἄλγημʼ ὑπέμνασας, ὦ
1170
Φιλοκτήτης
λῷστε τῶν πρὶν ἐντόπων.
τί μʼ ὤλεσας; τί μʼ εἴργασαι;
Φιλοκτήτης
εἰ σὺ τὰν ἐμοὶ στυγερὰν
Τρῳάδα γᾶν μʼ ἤλπισας ἄξειν.
1175
Χορός
τόδε γὰρ νοῶ κράτιστον.
Φιλοκτήτης
ἀπό νύν με λείπετʼ ἤδη.
Χορός
φίλα μοι, φίλα ταῦτα παρήγγειλας ἑκόντι τε πράσσειν.
ναὸς ἵνʼ ἡμῖν τέτακται.
1180
Φιλοκτήτης
μή, πρὸς ἀραίου Διός, ἔλθῃς, ἱκετεύω.
Φιλοκτήτης
ὦ ξένοι, μείνατε, πρὸς θεῶν.
Φιλοκτήτης
αἰαῖ αἰαῖ, δαίμων δαίμων·
1185
ὦ ποὺς πούς, τί σʼ ἔτʼ ἐν βίῳ
ὦ ξένοι, ἔλθετʼ ἐπήλυδες αὖθις.
1190
Χορός
τί ῥέξοντες ἀλλοκότῳ
γνώμᾳ τῶν πάρος, ὧν προύφαινες;
Φιλοκτήτης
οὔτοι νεμεσητόν,
λύπᾳ καὶ παρὰ νοῦν θροεῖν.
1195
Χορός
βᾶθί νυν, ὦ τάλαν, ὥς σε κελεύομεν.
Φιλοκτήτης
οὐδέποτʼ οὐδέποτʼ, ἴσθι τόδʼ ἔμπεδον,
οὐδʼ εἰ πυρφόρος ἀστεροπητὴς
βροντᾶς αὐγαῖς μʼ εἶσι φλογίζων.
ἐρρέτω Ἴλιον οἵ θʼ ὑπʼ ἐκείνῳ
1200
πάντες ὅσοι τόδʼ ἔτλασαν ἐμοῦ ποδὸς ἄρθρον ἀπῶσαι.
ἀλλʼ, ὦ ξένοι, ἕν γέ μοι εὖχος ὀρέξατε.
Χορός
ποῖον ἐρεῖς τόδʼ ἔπος;
Φιλοκτήτης
ξίφος, εἴ ποθεν,
ἢ γένυν ἢ βελέων τι προπέμψατε.
Χορός
ὡς τίνα δὴ ῥέξῃς παλάμαν ποτέ;
1205
Φιλοκτήτης
χρῶτʼ ἀπὸ πάντα καὶ ἄρθρα τέμω χερί·
Φιλοκτήτης
πατέρα ματεύων.
Φιλοκτήτης
ἐς Ἅιδου·
1210
οὐ γάρ ἐστʼ ἐν φάει γʼ ἔτι.
πῶς ἂν εἰσίδοιμʼ ἄθλιός σʼ ἀνήρ,
λιβάδʼ ἐχθροῖς ἔβαν Δαναοῖς
1215