Parodos
[Choral 1]
ὄλοιτʼ, εἴ μοι θέμις τάδʼ αὐδᾶν.
Ἠλέκτρα
ὦ γενέθλα γενναίων,
ἥκετʼ ἐμῶν καμάτων παραμύθιον.
130
οἶδά τε καὶ ξυνίημι τάδʼ, οὔ τί με
φυγγάνει, οὐδʼ ἐθέλω προλιπεῖν τόδε,
μὴ οὐ τὸν ἐμὸν στενάχειν πατέρʼ ἄθλιον.
ἀλλʼ ὦ παντοίας φιλότητος ἀμειβόμεναι χάριν,
Χορός
ἀλλʼ οὔτοι τόν γʼ ἐξ Ἀΐδα
παγκοίνου λίμνας πατέρʼ ἀν-
στάσεις οὔτε γόοισιν οὔτʼ εὐχαῖς.
ἀλλʼ ἀπὸ τῶν μετρίων ἐπʼ ἀμήχανον
140
ἄλγος ἀεὶ στενάχουσα διόλλυσαι,
ἐν οἷς ἀνάλυσίς ἐστιν οὐδεμία κακῶν.
τί μοι τῶν δυσφόρων ἐφίει;
Ἠλέκτρα
νήπιος ὃς τῶν οἰκτρῶς
οἰχομένων γονέων ἐπιλάθεται.
145
ἀλλʼ ἐμέ γʼ ἁ στονόεσσʼ ἄραρεν φρένας,
ἃ Ἴτυν, αἰὲν Ἴτυν ὀλοφύρεται,
