Epeisodion 4
Οἰδίπους
τί δʼ ἄλγος ἴσχοντʼ ἀγκάλαις με λαμβάνεις;
Ἄγγελος
ποδῶν ἂν ἄρθρα μαρτυρήσειεν τὰ σά·
Οἰδίπους
οἴμοι, τί τοῦτʼ ἀρχαῖον ἐννέπεις κακόν;
Ἄγγελος
λύω σʼ ἔχοντα διατόρους ποδοῖν ἀκμάς.
Οἰδίπους
δεινόν γʼ ὄνειδος σπαργάνων ἀνειλόμην.
1035
Ἄγγελος
ὥστʼ ὠνομάσθης ἐκ τύχης ταύτης ὃς εἶ.
Οἰδίπους
ὦ πρὸς θεῶν, πρὸς μητρὸς ἢ πατρός; φράσον.
Ἄγγελος
οὐκ οἶδʼ· ὁ δοὺς δὲ ταῦτʼ ἐμοῦ λῷον φρονεῖ.
Οἰδίπους
ἦ γὰρ παρʼ ἄλλου μʼ ἔλαβες οὐδʼ αὐτὸς τυχών;
Ἄγγελος
οὔκ, ἀλλὰ ποιμὴν ἄλλος ἐκδίδωσί μοι.
1040
Οἰδίπους
τίς οὗτος; ἦ κάτοισθα δηλῶσαι λόγῳ;
Ἄγγελος
τῶν Λαΐου δήπου τις ὠνομάζετο.
Οἰδίπους
ἦ τοῦ τυράννου τῆσδε γῆς πάλαι ποτέ;
Ἄγγελος
μάλιστα· τούτου τἀνδρὸς οὗτος ἦν βοτήρ.
Οἰδίπους
ἦ κἄστʼ ἔτι ζῶν οὗτος, ὥστʼ ἰδεῖν ἐμέ;
1045
Ἄγγελος
ὑμεῖς γʼ ἄριστʼ εἰδεῖτʼ ἂν οὑπιχώριοι.
Οἰδίπους
ἔστιν τις ὑμῶν τῶν παρεστώτων πέλας,
ὅστις κάτοιδε τὸν βοτῆρʼ ὃν ἐννέπει,
εἴτʼ οὖν ἐπʼ ἀγρῶν εἴτε κἀνθάδʼ εἰσιδών;
σημήναθʼ, ὡς ὁ καιρὸς ηὑρῆσθαι τάδε.
1050
