Epeisodion 2
Κρέων
ἀλλʼ ἐν χρόνῳ γνώσει τάδʼ ἀσφαλῶς, ἐπεὶ
χρόνος δίκαιον ἄνδρα δείκνυσιν μόνος·
κακὸν δὲ κἂν ἐν ἡμέρᾳ γνοίης μιᾷ.
615
Χορός
καλῶς ἔλεξεν εὐλαβουμένῳ πεσεῖν,
ἄναξ· φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖς.
Οἰδίπους
ὅταν ταχύς τις οὑπιβουλεύων λάθρᾳ
χωρῇ, ταχὺν δεῖ κἀμὲ βουλεύειν πάλιν·
εἰ δʼ ἡσυχάζων προσμενῶ, τὰ τοῦδε μὲν
620
πεπραγμένʼ ἔσται, τἀμὰ δʼ ἡμαρτημένα.
Κρέων
τί δῆτα χρῄζεις; ἦ με γῆς ἔξω βαλεῖν;
Οἰδίπους
ἥκιστα· θνῄσκειν, οὐ φυγεῖν σε βούλομαι.
ὡς ἂν προδείξῃς οἷόν ἐστι τὸ φθονεῖν.
Κρέων
ὡς οὐχ ὑπείξων οὐδὲ πιστεύσων λέγεις;
625
Κρέων
οὐ γὰρ φρονοῦντά σʼ εὖ βλέπω.
Κρέων
ἀλλʼ ἐξ ἴσου δεῖ κἀμόν.
Οἰδίπους
ἀλλʼ ἔφυς κακός.
Κρέων
εἰ δὲ ξυνίης μηδέν;
Οἰδίπους
ἀρκτέον γʼ ὅμως.
