Eksodos
Οἰδίπους
νοούμενος τὰ λοιπὰ τοῦ πικροῦ βίου,
οἷον βιῶναι σφὼ πρὸς ἀνθρώπων χρεών.
ποίας γὰρ ἀστῶν ἥξετʼ εἰς ὁμιλίας,
ποίας δʼ ἑορτάς, ἔνθεν οὐ κεκλαυμέναι
1490
πρὸς οἶκον ἵξεσθʼ ἀντὶ τῆς θεωρίας;
ἀλλʼ ἡνίκʼ ἂν δὴ πρὸς γάμων ἥκητʼ ἀκμάς,
τίς οὗτος ἔσται, τίς παραρρίψει, τέκνα,
τοιαῦτʼ ὀνείδη λαμβάνων, ἃ ταῖς ἐμαῖς
γοναῖσιν ἔσται σφῷν θʼ ὁμοῦ δηλήματα;
1495
τί γὰρ κακῶν ἄπεστι; τὸν πατέρα πατὴρ
ὑμῶν ἔπεφνε· τὴν τεκοῦσαν ἤροσεν,
ὅθεν περ αὐτὸς ἐσπάρη, κἀκ τῶν ἴσων
ἐκτήσαθʼ ὑμᾶς, ὧνπερ αὐτὸς ἐξέφυ.
τοιαῦτʼ ὀνειδιεῖσθε· κᾆτα τίς γαμεῖ;
1500
οὐκ ἔστιν οὐδείς, ὦ τέκνʼ, ἀλλὰ δηλαδὴ
χέρσους φθαρῆναι κἀγάμους ὑμᾶς χρεών.
ὦ παῖ Μενοικέως, ἀλλʼ ἐπεὶ μόνος πατὴρ
ταύταιν λέλειψαι, νὼ γάρ, ὣ ʼφυτεύσαμεν,
ὀλώλαμεν δύʼ ὄντε, μή σφε περιίδῃς
1505
πτωχὰς ἀνάνδρους ἐκγενεῖς ἀλωμένας,
