Stasimon 6
[Choral 1]
οἴμοι μάλʼ αὖθις· οἷον εἰσέδυ μʼ ἅμα
Οἰδίπους
κέντρων τε τῶνδʼ οἴστρημα καὶ μνήμη κακῶν.
Χορός
καὶ θαῦμά γʼ οὐδὲν ἐν τοσοῖσδε πήμασιν
διπλᾶ σε πενθεῖν καὶ διπλᾶ φορεῖν κακά.
1320
σὺ μὲν ἐμὸς ἐπίπολος ἔτι μόνιμος· ἔτι γὰρ
ὑπομένεις με τὸν τυφλὸν κηδεύων.
οὐ γάρ με λήθεις, ἀλλὰ γιγνώσκω σαφῶς,
1325
καίπερ σκοτεινός, τήν γε σὴν αὐδὴν ὅμως.
Χορός
ὦ δεινὰ δράσας, πῶς ἔτλης τοιαῦτα σὰς
ὄψεις μαρᾶναι; τίς σʼ ἐπῆρε δαιμόνων;
[Choral 2]
Ἀπόλλων τάδʼ ἦν, Ἀπόλλων, φίλοι,
Οἰδίπους
ὁ κακὰ κακὰ τελῶν ἐμὰ τάδʼ ἐμὰ πάθεα.
1330
ἔπαισε δʼ αὐτόχειρ νιν οὔτις, ἀλλʼ ἐγὼ τλάμων.
ὅτῳ γʼ ὁρῶντι μηδὲν ἦν ἰδεῖν γλυκύ;
1335
Χορός
ἦν τᾷδʼ ὅπωσπερ καὶ σύ φῄς.
Οἰδίπους
τί δῆτʼ ἐμοὶ βλεπτὸν ἢ
