Epeisodion 6
Ἐξάγγελος
λέχη, κόμην σπῶσʼ ἀμφιδεξίοις ἀκμαῖς.
πύλας δʼ, ὅπως εἰσῆλθʼ, ἐπιρράξασʼ ἔσω
καλεῖ τὸν ἤδη Λάϊον πάλαι νεκρόν,
1245
μνήμην παλαιῶν σπερμάτων ἔχουσʼ, ὑφʼ ὧν
θάνοι μὲν αὐτός, τὴν δὲ τίκτουσαν λίποι
τοῖς οἷσιν αὐτοῦ δύστεκνον παιδουργίαν.
γοᾶτο δʼ εὐνάς, ἔνθα δύστηνος διπλοῦς
ἐξ ἀνδρὸς ἄνδρα καὶ τέκνʼ ἐκ τέκνων τέκοι.
1250
χὤπως μὲν ἐκ τῶνδʼ οὐκέτʼ οἶδʼ ἀπόλλυται·
βοῶν γὰρ εἰσέπαισεν Οἰδίπους, ὑφʼ οὗ
οὐκ ἦν τὸ κείνης ἐκθεάσασθαι κακόν,
ἀλλʼ εἰς ἐκεῖνον περιπολοῦντʼ ἐλεύσσομεν.
φοιτᾷ γὰρ ἡμᾶς ἔγχος ἐξαιτῶν πορεῖν,
1255
γυναῖκά τʼ οὐ γυναῖκα, μητρῴαν δʼ ὅπου
κίχοι διπλῆν ἄρουραν οὗ τε καὶ τέκνων.
λυσσῶντι δʼ αὐτῷ δαιμόνων δείκνυσί τις·
οὐδεὶς γὰρ ἀνδρῶν, οἳ παρῆμεν ἐγγύθεν.
δεινὸν δʼ ἀύσας ὡς ὑφηγητοῦ τινος
1260
πύλαις διπλαῖς ἐνήλατʼ, ἐκ δὲ πυθμένων
ἔκλινε κοῖλα κλῇθρα κἀμπίπτει στέγῃ.
