Stasimon 4
[Choral 1]
ἔφριξʼ ἔρωτι, περιχαρὴς δʼ ἀνεπτόμαν.
ὦ Πὰν Πὰν ἁλίπλαγκτε, Κυλλανίας χιονοκτύπου
695
πετραίας ἀπὸ δειράδος φάνηθʼ, ὦ
θεῶν χοροποίʼ ἄναξ, ὅπως μοι
Νύσια Κνώσιʼ ὀρχήματʼ αὐτοδαῆ ξυνὼν ἰάψῃς·
700
νῦν γὰρ ἐμοὶ μέλει χορεῦσαι.
Ἰκαρίων δʼ ὑπὲρ πελαγέων μολὼν ἄναξ Ἀπόλλων
ἐμοὶ ξυνείη διὰ παντὸς εὔφρων.
ἔλυσεν αἰνὸν ἄχος ἀπʼ ὀμμάτων Ἄρης.
νῦν, ὦ Ζεῦ, πάρα λευκὸν εὐάμερον πελάσαι φάος
θοᾶν ὠκυάλων νεῶν, ὅτʼ Αἴας
710
λαθίπονος πάλιν, θεῶν δʼ αὖ
πάνθυτα θέσμιʼ ἐξήνυσʼ εὐνομίᾳ σέβων μεγίστᾳ.
πάνθʼ ὁ μέγας χρόνος μαραίνει,
κοὐδὲν ἀναύδατον φατίσαιμʼ ἄν, εὖτέ γʼ ἐξ ἀέλπτων
715
θυμοῦ τʼ Ἀτρείδαις μεγάλων τε νεικέων.