Stasimon 5
Ὕλλος
πάτερ, οἴμοι ἐγὼ σοῦ μέλεος.
τί πάθω; τί δὲ μήσομαι; οἴμοι.
Πρέσβυς
σίγα, τέκνον, μὴ κινήσῃς
975
ἀγρίαν ὀδύνην πατρὸς ὠμόφρονος·
ζῇ γὰρ προπετής· ἀλλʼ ἴσχε δακὼν στόμα σόν.
Ὕλλος
πῶς φής, γέρον; ἦ ζῇ;
Πρέσβυς
οὐ μὴ ʼξεγερεῖς τὸν ὕπνῳ κάτοχον
φοιτάδα δεινὴν νόσον, ὦ τέκνον.
980
βάρος ἄπλετον· ἐμμέμονεν φρήν.
ποῖ γᾶς ἥκω; παρὰ τοῖσι βροτῶν
κεῖμαι πεπονημένος ἀλλήκτοις
985
ὀδύναις; οἴμοι μοι ἐγὼ τλάμων·
ἡ δʼ αὖ μιαρὰ βρύκει. φεῦ.
Πρέσβυς
ἆρʼ ἐξῄδη σʼ ὅσον ἦν κέρδος
σιγῇ κεύθειν καὶ μὴ σκεδάσαι
τῷδʼ ἀπὸ κρατὸς βλεφάρων θʼ ὕπνον;
990
στέρξαιμι κακὸν τόδε λεύσσων.
Ἡρακλῆς
ὦ Κηναία κρηπὶς βωμῶν,
μελέῳ χάριν ἠνύσω· ὦ Ζεῦ.
995
οἵαν μʼ ἄρʼ ἔθου λώβαν, οἵαν·
ἣν μή ποτʼ ἐγὼ προσιδεῖν ὁ τάλας
ὤφελον ὄσσοις, τόδʼ ἀκήλητον
μανίας ἄνθος καταδερχθῆναι.
τίς γὰρ ἀοιδός, τίς ὁ χειροτέχνης
1000
θαῦμʼ ἂν πόρρωθεν ἰδοίμην.
Ἡρακλῆς
ἐᾶτέ μʼ, ἐᾶτέ με δύσμορον ὕστατον,
1005
[Choral 2]
πᾷ πᾷ μου ψαύεις; ποῖ κλίνεις;
Ἡρακλῆς
ἀπολεῖς μʼ, ἀπολεῖς.
ἀνατέτροφας ὅ τι καὶ μύσῃ.
ἧπταί μου, τοτοτοῖ, ἥδʼ αὖθʼ ἕρπει. πόθεν ἔστʼ, ὦ
1010
πάντων Ἑλλάνων ἀδικώτατοι ἀνέρες, οὓς δὴ
πολλὰ μὲν ἐν πόντῳ κατά τε δρία πάντα καθαίρων
ὠλεκόμαν ὁ τάλας, καὶ νῦν ἐπὶ τῷδε νοσοῦντι
οὐ πῦρ, οὐκ ἔγχος τις ὀνήσιμον οὐκ ἐπιτρέψει;
Ἡρακλῆς
οὐδʼ ἀπαράξαι κρᾶτα βίᾳ θέλει
1015
μολὼν τοῦ στυγεροῦ; φεῦ φεῦ.
Πρέσβυς
ὦ παῖ τοῦδʼ ἀνδρός, τοὔργον τόδε μεῖζον ἀνήκει
ἢ κατʼ ἐμὰν ῥώμαν· σὺ δὲ σύλλαβε. σοὶ γὰρ ἑτοίμα
ἐς πλέον ἢ διʼ ἐμοῦ σῴζειν.
Ὕλλος
ψαύω μὲν ἔγωγε,
1020
λαθίπονον δʼ ὀδυνᾶν οὔτʼ ἔνδοθεν οὔτε θύραθεν
ἔστι μοι ἐξανύσαι βίοτον· τοιαῦτα νέμει Ζεύς.
[Choral 3]
ὦ παῖ, ποῦ ποτʼ εἶ; τᾷδέ με τᾷδέ με
Ἡρακλῆς
πρόσλαβε κουφίσας. ἒ ἔ, ἰὼ δαῖμον.
1025
[Choral 2]
θρῴσκει δʼ αὖ, θρῴσκει δειλαία
ἀποτίβατος ἀγρία νόσος.
1030
ὦ Παλλὰς Παλλάς, τόδε μʼ αὖ λωβᾶται. ἰὼ παῖ,
τὸν φύτορʼ οἰκτίρας, ἀνεπίφθονον εἴρυσον ἔγχος,
παῖσον ἐμᾶς ὑπὸ κλῇδος· ἀκοῦ δʼ ἄχος, ᾧ μʼ ἐχόλωσεν
1035
σὰ μάτηρ ἄθεος, τὰν ὧδʼ ἐπίδοιμι πεσοῦσαν
αὔτως, ὧδʼ αὔτως ὥς μʼ ὤλεσεν. ὦ γλυκὺς Ἅιδας,
1040
[Choral 3]
ὦ Διὸς αὐθαίμων, εὔνασον εὔνασον μʼ
Ἡρακλῆς
ὠκυπέτᾳ μόρῳ τὸν μέλεον φθίσας.