Eksodos
Ὀδυσσεύς
παρευτρέπισται· κοὐδὲν ἄλλο πλὴν πυροῦν
Κύκλωπος ὄψιν· ἀλλ’ ὅπως ἀνὴρ ἔσῃ.
595
Χορός
πέτρας τὸ λῆμα κἀδάμαντος ἕξομεν.
χώρει δ’ ἐς οἴκους, πρίν τι τὸν πατέρα παθεῖν
ἀπάλαμνον· ὥς σοι τἀνθάδ’ ἐστὶν εὐτρεπῆ.
Ὀδυσσεύς
Ἥφαιστ’, ἄναξ Αἰτναῖε, γείτονος κακοῦ
λαμπρὸν πυρώσας ὄμμ’ ἀπαλλάχθηθ’ ἅπαξ,
600
σύ τ’, ὦ μελαίνης Νυκτὸς ἐκπαίδευμ’, Ὕπνε,
ἄκρατος ἐλθὲ θηρὶ τῷ θεοστυγεῖ,
καὶ μὴ ’πὶ καλλίστοισι Τρωικοῖς πόνοις
αὐτόν τε ναύτας τ’ ἀπολέσητ’ Ὀδυσσέα
ὑπ’ ἀνδρός, ᾧ θεῶν οὐδὲν ἢ βροτῶν μέλει.
605
ἢ τὴν τύχην μὲν δαίμον’ ἡγεῖσθαι χρεών,
τὰ δαιμόνων δὲ τῆς τύχης ἐλάσσονα.
