Stasimon 1
[Episode 1]
τάδε δοκεῖ, τάδε μεταθέμενος νόει.
Χορός
σφαλερὰ δʼ οὐ φιλῶ στρατηγῶν κράτη.
ταχυβάταν νεῶν κατόπταν μολεῖν
πέλας ὅ τί ποτʼ ἄρα δαΐοις
135
πυρὰ κατʼ ἀντίπρῳρα ναυστάθμων δαίεται;
[Episode]
νικᾶτʼ, ἐπειδὴ πᾶσιν ἁνδάνει τάδε.
Ἕκτωρ
στείχων δὲ κοίμα συμμάχους· τάχʼ ἂν στρατὸς
κινοῖτʼ ἀκούσας νυκτέρους ἐκκλησίας.
ἐγὼ δὲ πέμψω πολεμίων κατάσκοπον.
140
κἂν μέν τινʼ ἐχθρῶν μηχανὴν πυθώμεθα,
σὺ πάντʼ ἀκούσῃ καὶ παρὼν εἴσῃ λόγον·
ἐὰν δʼ ἀπαίρωσʼ ἐς φυγὴν ὁρμώμενοι,
σάλπιγγος αὐδὴν προσδοκῶν καραδόκει,
ὡς οὐ μενοῦντά μʼ· ἀλλὰ προσμείξω νεῶν
145
ὁλκοῖσι νυκτὸς τῆσδʼ ἐπʼ Ἀργείων στρατῷ.
Αἰνείας
πέμφʼ ὡς τάχιστα· νῦν γὰρ ἀσφαλῶς φρονεῖς.
σὺν σοὶ δʼ ἔμʼ ὄψῃ καρτεροῦνθʼ, ὅταν δέῃ.
Ἕκτωρ
τίς δῆτα Τρώων οἳ πάρεισιν ἐν λόγῳ
θέλει κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν;
150
τίς ἂν γένοιτο τῆσδε γῆς εὐεργέτης;
τίς φησιν; οὔτοι πάντʼ ἐγὼ δυνήσομαι
πόλει πατρῴᾳ συμμάχοις θʼ ὑπηρετεῖν.
Δόλων
ἐγὼ πρὸ γαίας τόνδε κίνδυνον θέλω
ῥίψας κατόπτης ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν,
155
καὶ πάντʼ Ἀχαιῶν ἐκμαθὼν βουλεύματα
ἥξω· ἐπὶ τούτοις τόνδʼ ὑφίσταμαι πόνον.
Ἕκτωρ
ἐπώνυμος μὲν κάρτα καὶ φιλόπτολις
Δόλων· πατρὸς δὲ καὶ πρὶν εὐκλεᾶ δόμον
νῦν δὶς τόσως ἔθηκας εὐκλεέστερον.
160
Δόλων
οὐκοῦν πονεῖν μὲν χρή, πονοῦντα δʼ ἄξιον
μισθὸν φέρεσθαι. παντὶ γὰρ προσκείμενον
κέρδος πρὸς ἔργῳ τὴν χάριν τίκτει διπλῆν.
Ἕκτωρ
ναί, καὶ δίκαια ταῦτα κοὐκ ἄλλως λέγω.
τάξαι δὲ μισθόν, πλὴν ἐμῆς τυραννίδος.
165
Δόλων
οὐ σῆς ἐρῶμεν πολιόχου τυραννίδος.
Ἕκτωρ
σὺ δʼ ἀλλὰ γήμας Πριαμιδῶν γαμβρὸς γενοῦ.
Δόλων
οὐδʼ ἐξ ἐμαυτοῦ μειζόνων γαμεῖν θέλω.
Ἕκτωρ
χρυσὸς πάρεστιν, εἰ τόδʼ αἰτήσεις γέρας.
Δόλων
ἀλλʼ ἔστʼ ἐν οἴκοις· οὐ βίου σπανίζομεν.
170
Ἕκτωρ
τί δῆτα χρῄζεις ὧν κέκευθεν Ἴλιος;
Δόλων
ἑλὼν Ἀχαιοὺς δῶρά μοι ξυναίνεσον.
Ἕκτωρ
δώσω· σὺ δʼ αἴτει πλὴν στρατηλάτας νεῶν.
Δόλων
κτεῖνʼ, οὔ σʼ ἀπαιτῶ Μενέλεω σχέσθαι χέρα.
Ἕκτωρ
οὐ μὴν τὸν Ἰλέως παῖδά μʼ ἐξαιτῇ λαβεῖν;
175
Δόλων
κακαὶ γεωργεῖν χεῖρες εὖ τεθραμμέναι.
Ἕκτωρ
τίνʼ οὖν Ἀχαιῶν ζῶντʼ ἀποινᾶσθαι θέλεις;
Δόλων
καὶ πρόσθεν εἶπον· ἔστι χρυσὸς ἐν δόμοις.
Ἕκτωρ
καὶ μὴν λαφύρων γʼ αὐτὸς αἱρήσῃ παρών.
Δόλων
θεοῖσιν αὐτὰ πασσάλευε πρὸς δόμοις.
180
Ἕκτωρ
τί δῆτα μεῖζον τῶνδέ μʼ αἰτήσεις γέρας;
Δόλων
ἵππους Ἀχιλλέως· χρὴ δʼ ἐπʼ ἀξίοις πονεῖν
ψυχὴν προβάλλοντʼ ἐν κύβοισι δαίμονος.
Ἕκτωρ
καὶ μὴν ἐρῶντί γʼ ἀντερᾷς ἵππων ἐμοί·
ἐξ ἀφθίτων γὰρ ἄφθιτοι πεφυκότες
185
τὸν Πηλέως φέρουσι θούριον γόνον·
δίδωσι δʼ αὐτοὺς πωλοδαμνήσας ἄναξ
Πηλεῖ Ποσειδῶν, ὡς λέγουσι, πόντιος.
ἀλλʼ οὔ σʼ ἐπάρας ψεύσομαι· δώσω δέ σοι,
κάλλιστον οἴκοις κτῆμʼ, Ἀχιλλέως ὄχον.
190
Δόλων
αἰνῶ· λαβὼν δʼ ἄν φημι κάλλιστον Φρυγῶν
δῶρον δέχεσθαι τῆς ἐμῆς εὐσπλαγχνίας.
σὲ δʼ οὐ φθονεῖν χρή· μυρίʼ ἔστιν ἄλλα σοι,
ἐφʼ οἷσι τέρψῃ τῆσδʼ ἀριστεύων χθονός.
Χορός
μέγας ἀγών, μεγάλα δʼ ἐπινοεῖς ἑλεῖν·
195
μακάριός γε μὴν κυρήσας ἔσῃ.
μέγα δὲ κοιράνοισι γαμβρὸν πέλειν.
τὰ δὲ παρʼ ἀνδράσιν τέλειά σοι φαίνεται.
200
Δόλων
στείχοιμʼ ἄν· ἐλθὼν δʼ ἐς δόμους ἐφέστιος
σκευῇ πρεπόντως σῶμʼ ἐμὸν καθάψομαι,
κἀκεῖθεν ἥσω ναῦς ἐπʼ Ἀργείων πόδα.
Χορός
ἐπεὶ τίνʼ ἄλλην ἀντὶ τῆσδʼ ἕξεις στολήν;
Δόλων
πρέπουσαν ἔργῳ κλωπικοῖς τε βήμασι.
205
Χορός
σοφοῦ παρʼ ἀνδρὸς χρὴ σοφόν τι μανθάνειν·
λέξον, τίς ἔσται τοῦδε σώματος σαγή;
Δόλων
λύκειον ἀμφὶ νῶτʼ ἐνάψομαι δορὰν
καὶ χάσμα θηρὸς ἀμφʼ ἐμῷ θήσω κάρᾳ,
βάσιν τε χερσὶ προσθίαν καθαρμόσας
210
καὶ κῶλα κώλοις, τετράπουν μιμήσομαι
λύκου κέλευθον πολεμίοις δυσεύρετον,
τάφροις πελάζων καὶ νεῶν προβλήμασιν.
ὅταν δʼ ἔρημον χῶρον ἐμβαίνω ποδί,
δίβαμος εἶμι· τῇδε σύγκειται δόλος.
215
Χορός
ἀλλʼ εὖ σʼ ὁ Μαίας παῖς ἐκεῖσε καὶ πάλιν
πέμψειεν Ἑρμῆς, ὅς γε φηλητῶν ἄναξ.
ἔχεις δὲ τοὔργον· εὐτυχεῖν μόνον σε δεῖ.
Δόλων
σωθήσομαί γε καὶ κτανὼν Ὀδυσσέως
οἴσω κάρα σοι — σύμβολον δʼ ἔχων σαφὲς
220
φήσεις Δόλωνα ναῦς ἐπʼ Ἀργείων μολεῖν —
ἢ παῖδα Τυδέως· οὐδʼ ἀναιμάκτῳ χερὶ
ἥξω πρὸς οἴκους πρὶν φάος μολεῖν χθόνα.
[Choral 1]
Θυμβραῖε καὶ Δάλιε καὶ Λυκίας
Ἄπολλον, ὦ δία κεφαλά, μόλε τοξή-
καὶ γενοῦ σωτήριος ἀνέρι πομπᾶς
ἁγεμὼν καὶ ξύλλαβε Δαρδανίδαις,
230
μόλοι δὲ ναυκλήρια, καὶ στρατιᾶς
ἵκοιτο, καὶ κάμψειε πάλιν θυμέλας οἴ-
235
Φθιάδων δʼ ἵππων ποτʼ ἐπʼ ἄντυγα βαίη,
δεσπότου πέρσαντος Ἀχαιὸν Ἄρη,
[Choral 2]
ἐπεὶ πρό τʼ οἴκων πρό τε γᾶς ἔτλα μόνος
Χορός
ναύσταθμα βὰς κατιδεῖν· ἄγαμαι
λήματος· ἦ σπανία τις
245
πόλις. ἔστι Φρυγῶν τις ἔστιν ἄλκιμος·
250
τίνʼ ἄνδρʼ Ἀχαιῶν ὁ πεδοστιβὴς σφαγεὺς
οὐτάσει ἐν κλισίαις, τετράπουν
255
Ἑλένᾳ κακόγαμβρον ἐς χέρας γόον,
260