Epeisodion 4
Κλυταιμήστρα
ὅταν θρόνους τῆσδʼ εἰσίδω πάντας κενούς,
κενοὺς δὲ παρθενῶνας, ἐπὶ δὲ δακρύοις
1175
μόνη κάθωμαι, τήνδε θρηνῳδοῦσʼ ἀεί·
Ἀπώλεσέν σʼ, ὦ τέκνον, ὁ φυτεύσας πατήρ,
αὐτὸς κτανών, οὐκ ἄλλος οὐδʼ ἄλλῃ χερί,
τοιόνδε νόστον καταλιπὼν πρὸς τοὺς δόμους.
ἐπεὶ βραχείας προφάσεως ἔδει μόνον,
1180
ἐφʼ ᾗ σʼ ἐγὼ καὶ παῖδες αἱ λελειμμέναι
δεξόμεθα δέξιν ἥν σε δέξασθαι χρεών.
μὴ δῆτα πρὸς θεῶν μήτʼ ἀναγκάσῃς ἐμὲ
κακὴν γενέσθαι περὶ σέ, μήτʼ αὐτὸς γένῃ.
θύσεις δὲ παῖδʼ, ἔνθα τίνας εὐχὰς ἐρεῖς;
1185
τί σοι κατεύξῃ τἀγαθόν, σφάζων τέκνον;
νόστον πονηρόν, οἴκοθέν γʼ αἰσχρῶς ἰών;
ἀλλʼ ἐμὲ δίκαιον ἀγαθὸν εὔχεσθαί τί σοι;
οὔ τἄρʼ ἀσυνέτους τοὺς θεοὺς ἡγοίμεθʼ ἄν,
εἰ τοῖσιν αὐθένταισιν εὖ φρονήσομεν;
1190
ἥκων δʼ ἂν Ἄργος προσπέσοις τέκνοισι σοῖς;
ἀλλʼ οὐ θέμις σοι. τίς δὲ καὶ προσβλέψεται
