Eksodos
Ἀγαύη
ἦ πᾶν ἐν ἄρθροις συγκεκλῃμένον καλῶς;
1300
Ἀγαύη
Πενθεῖ δὲ τί μέρος ἀφροσύνης προσῆκʼ ἐμῆς;
Κάδμος
ὑμῖν ἐγένεθʼ ὅμοιος, οὐ σέβων θεόν.
τοιγὰρ συνῆψε πάντας ἐς μίαν βλάβην,
ὑμᾶς τε τόνδε θʼ, ὥστε διολέσαι δόμους
κἄμʼ, ὅστις ἄτεκνος ἀρσένων παίδων γεγὼς
1305
τῆς σῆς τόδʼ ἔρνος, ὦ τάλαινα, νηδύος
αἴσχιστα καὶ κάκιστα κατθανόνθʼ ὁρῶ,
ᾧ δῶμʼ ἀνέβλεφʼ—ὃς συνεῖχες, ὦ τέκνον,
τοὐμὸν μέλαθρον, παιδὸς ἐξ ἐμῆς γεγώς,
πόλει τε τάρβος ἦσθα· τὸν γέροντα δὲ
1310
οὐδεὶς ὑβρίζειν ἤθελʼ εἰσορῶν τὸ σὸν
κάρα· δίκην γὰρ ἀξίαν ἐλάμβανες.
νῦν δʼ ἐκ δόμων ἄτιμος ἐκβεβλήσομαι
ὁ Κάδμος ὁ μέγας, ὃς τὸ Θηβαίων γένος
ἔσπειρα κἀξήμησα κάλλιστον θέρος.
1315
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν—καὶ γὰρ οὐκέτʼ ὢν ὅμως
τῶν φιλτάτων ἔμοιγʼ ἀριθμήσῃ, τέκνον—
οὐκέτι γενείου τοῦδε θιγγάνων χερί,
