Stasimon 4
[Episode]
καὶ ξυνθανεῖν οὖν δεῖ με σοὶ καὶ τῇδʼ ὁμοῦ.
Πυλάδης
ἐμὴν γὰρ αὐτήν, ἧς γε λέχος ἐπῄνεσα,
κρίνω δάμαρτα· τί γὰρ ἐρῶ κἀγώ ποτε
γῆν Δελφίδʼ ἐλθὼν Φωκέων ἀκρόπτολιν,
ὃς πρὶν μὲν ὑμᾶς δυστυχεῖν φίλος παρῆ,
1095
νῦν δʼ οὐκέτʼ εἰμὶ δυστυχοῦντί σοι φίλος;
οὐκ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα μὲν κἀμοὶ μέλει·
ἐπεὶ δὲ κατθανούμεθʼ, ἐς κοινοὺς λόγους
ἔλθωμεν, ὡς ἂν Μενέλεως συνδυστυχῇ.
Ὀρέστης
ὦ φίλτατʼ, εἰ γὰρ τοῦτο κατθάνοιμʼ ἰδών.
1100
Πυλάδης
πιθοῦ νυν, ἄμμεινόν τε φασγάνου τομάς.
Ὀρέστης
μενῶ, τὸν ἐχθρὸν εἴ τι τιμωρήσομαι.
Πυλάδης
σίγα νυν· ὡς γυναιξὶ πιστεύω βραχύ.
Ὀρέστης
μηδὲν τρέσῃς τάσδʼ· ὡς πάρεισʼ ἡμῖν φίλαι.
Πυλάδης
Ἑλένην κτάνωμεν, Μενέλεῳ λύπην πικράν.
1105
Ὀρέστης
πῶς; τὸ γὰρ ἕτοιμον ἔστιν, εἴ γʼ ἔσται καλῶς.
Πυλάδης
σφάξαντες. ἐν δόμοις δὲ κρύπτεται σέθεν.
Ὀρέστης
μάλιστα· καὶ δὴ πάντʼ ἀποσφραγίζεται.
Πυλάδης
ἀλλʼ οὐκέθʼ, Ἅιδην νυμφίον κεκτημένη.
Ὀρέστης
καὶ πῶς; ἔχει γὰρ βαρβάρους ὀπάονας.
1110
