Stasimon 4
[Episode]
καλοῖσιν ὑμεναίοισιν ἀξιουμένη.
1210
Ὀρέστης
ἥξει δʼ ἐς οἴκους Ἑρμιόνη τίνος χρόνου;
ὡς τἄλλα γʼ εἶπας, εἴπερ εὐτυχήσομεν,
κάλλισθʼ, ἑλόντες σκύμνον ἀνοσίου πατρός.
Ἠλέκτρα
καὶ δὴ πέλας νιν δωμάτων εἶναι δοκῶ·
τοῦ γὰρ χρόνου τὸ μῆκος αὐτὸ συντρέχει.
1215
Ὀρέστης
καλῶς· σὺ μέν νυν, σύγγονʼ Ἠλέκτρα, δόμων
πάρος μένουσα παρθένου δέχου πόδα,
φύλασσε δʼ ἤν τις, πρὶν τελευτηθῇ φόνος,
ἢ ξύμμαχός τις ἢ κασίγνητος πατρός,
ἐλθὼν ἐς οἴκους φθῇ, γέγωνέ τʼ ἐς δόμους,
1220
ἢ σανίδα παίσασʼ ἢ λόγους πέμψασʼ ἔσω·
ἡμεῖς δʼ ἔσω στείχοντες ἐπὶ τὸν ἔσχατον
ἀγῶνʼ ὁπλιζώμεσθα φασγάνῳ χέρας,
Πυλάδη· σὺ γὰρ δὴ συμπονεῖς ἐμοὶ πόνους.
ὦ δῶμα ναίων νυκτὸς ὀρφναίας πάτερ,
1225
καλεῖ σʼ Ὀρέστης παῖς σὸς ἐπίκουρον μολεῖν
τοῖς δεομένοισι. διὰ σὲ γὰρ πάσχω τάλας
ἀδίκως· προδέδομαι δʼ ὑπὸ κασιγνήτου σέθεν,
δίκαια πράξας· οὗ θέλω δάμαρθʼ ἑλὼν
