Epeisodion 3
Κρέων
φεῦγʼ ὡς τάχιστα τῆσδʼ ἀπαλλαχθεὶς χθονός·
λέξει γὰρ ἀρχαῖς καὶ στρατηλάταις τάδε,
πύλας ἐφʼ ἑπτὰ καὶ λοχαγέτας μολών·
κἂν μὲν φθάσωμεν, ἔστι σοι σωτηρία·
975
ἢν δʼ ὑστερήσῃς, οἰχόμεσθα, κατθανῇ.
Μενοικεύς
ποῖ δῆτα φεύγω; τίνα πόλιν; τίνα ξένων;
Κρέων
ὅπου χθονὸς τῆσδʼ ἐκποδὼν μάλιστʼ ἔσῃ.
Μενοικεύς
οὐκοῦν σὲ φράζειν εἰκός, ἐκπονεῖν δʼ ἐμέ.
Κρέων
Δελφοὺς περάσας —
980
Μενοικεύς
ποῖ με χρή, πάτερ, μολεῖν;
980
Μενοικεύς
ἐκ δὲ τῆσδε ποῖ περῶ;
Μενοικεύς
σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;
Μενοικεύς
τί δὴ τόδʼ ἔρυμά μοι γενήσεται;
Μενοικεύς
χρημάτων δὲ τίς πόρος;
Κρέων
ἐγὼ πορεύσω χρυσόν.
985
Μενοικεύς
εὖ λέγεις, πάτερ.
985
