Epeisodion 3
Τειρεσίας
τὸν ἕτερον· ἢ γὰρ παῖδα σῷσον ἢ πόλιν.
τὰ μὲν παρʼ ἡμῶν πάντʼ ἔχεις· ἡγοῦ, τέκνον,
πρὸς οἶκον. ὅστις δʼ ἐμπύρῳ χρῆται τέχνῃ,
μάταιος· ἢν μὲν ἐχθρὰ σημήνας τύχῃ,
955
πικρὸς καθέστηχʼ οἷς ἂν οἰωνοσκοπῇ·
ψευδῆ δʼ ὑπʼ οἴκτου τοῖσι χρωμένοις λέγων
ἀδικεῖ τὰ τῶν θεῶν. Φοῖβον ἀνθρώποις μόνον
χρῆν θεσπιῳδεῖν, ὃς δέδοικεν οὐδένα.
Χορός
Κρέον, τί σιγᾷς γῆρυν ἄφθογγον σχάσας;
960
κἀμοὶ γὰρ οὐδὲν ἧσσον ἔκπληξις πάρα.
Κρέων
τί δʼ ἄν τις εἴποι; δῆλον οἵ γʼ ἐμοὶ λόγοι.
ἐγὼ γὰρ οὔποτʼ ἐς τόδʼ εἶμι συμφορᾶς,
ὥστε σφαγέντα παῖδα προσθεῖναι πόλει.
πᾶσιν γὰρ ἀνθρώποισι φιλότεκνος βίος,
965
οὐδʼ ἂν τὸν αὑτοῦ παῖδά τις δοίη κτανεῖν.
μή μʼ εὐλογείτω τἀμά τις κτείνων τέκνα.
αὐτὸς δʼ — ἐν ὡραίῳ γὰρ ἕσταμεν βίου —
θνῄσκειν ἕτοιμος πατρίδος ἐκλυτήριον.
ἀλλʼ εἶα, τέκνον, πρὶν μαθεῖν πᾶσαν πόλιν,
970
ἀκόλαστʼ ἐάσας μάντεων θεσπίσματα,
