Epeisodion 3
Τειρεσίας
ἄπειμι. χαίρεθʼ· εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτα
τὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι· τί γὰρ πάθω;
895
Κρέων
ἐπίσχες αὐτοῦ, πρέσβυ.
Τειρεσίας
μὴ ʼπιλαμβάνου.
Κρέων
μεῖνον, τί φεύγεις;
Τειρεσίας
ἡ τύχη σʼ, ἀλλʼ οὐκ ἐγώ.
Κρέων
φράσον πολίταις καὶ πόλει σωτηρίαν.
Τειρεσίας
βούλῃ σὺ μέντοι κοὐχὶ βουλήσῃ τάχα.
Κρέων
καὶ πῶς πατρῴαν γαῖαν οὐ σῷσαι θέλω;
900
Τειρεσίας
θέλεις ἀκοῦσαι δῆτα καὶ σπουδὴν ἔχεις;
Κρέων
ἐς γὰρ τί μᾶλλον δεῖ προθυμίαν ἔχειν;
Τειρεσίας
κλύοις ἂν ἤδη τῶν ἐμῶν θεσπισμάτων.
πρῶτον δʼ ἐκεῖνο βούλομαι σαφῶς μαθεῖν,
ποῦ ʼστιν Μενοικεύς, ὅς με δεῦρʼ ἐπήγαγεν;
905
Κρέων
ὅδʼ οὐ μακρὰν ἄπεστι, πλησίον δὲ σοῦ.
Τειρεσίας
ἀπελθέτω νυν θεσφάτων ἐμῶν ἑκάς.
Κρέων
ἐμὸς πεφυκὼς παῖς ἃ δεῖ σιγήσεται.
Τειρεσίας
βούλῃ παρόντος δῆτά σοι τούτου φράσω;
Κρέων
κλύων γὰρ ἂν τέρποιτο τῆς σωτηρίας.
910
Τειρεσίας
ἄκουε δή νυν θεσφάτων ἐμῶν ὁδόν·
