Epeisodion 1
Πολυνείκης
τὰ μὲν πυλωρῶν κλῇθρά μʼ εἰσεδέξατο
διʼ εὐπετείας τειχέων ἔσω μολεῖν.
ὃ καὶ δέδοικα μή με δικτύων ἔσω
λαβόντες οὐκ ἐκφρῶσʼ ἀναίμακτον χρόα.
ὧν οὕνεκʼ ὄμμα πανταχῇ διοιστέον
265
κἀκεῖσε καὶ τὸ δεῦρο, μὴ δόλος τις ᾖ.
ὡπλισμένος δὲ χεῖρα τῷδε φασγάνῳ
τὰ πίστʼ ἐμαυτῷ τοῦ θράσους παρέξομαι.
ὠή, τίς οὗτος; ἢ κτύπον φοβούμεθα;
ἅπαντα γὰρ τολμῶσι δεινὰ φαίνεται,
270
ὅταν διʼ ἐχθρᾶς ποὺς ἀμείβηται χθονός.
πέποιθα μέντοι μητρί, κοὐ πέποιθʼ ἅμα,
ἥτις μʼ ἔπεισε δεῦρʼ ὑπόσπονδον μολεῖν.
ἀλλʼ ἐγγὺς ἀλκή· βώμιοι γὰρ ἐσχάραι
πέλας πάρεισι, κοὐκ ἔρημα δώματα.
275
φέρʼ ἐς σκοτεινὰς περιβολὰς μεθῶ ξίφος
καὶ τάσδʼ ἔρωμαι, τίνες ἐφεστᾶσιν δόμοις.
ξέναι γυναῖκες, εἴπατʼ, ἐκ ποίας πάτρας
Ἑλληνικοῖσι δώμασιν πελάζετε;
Χορός
Φοίνισσα μὲν γῆ πατρὶς ἡ θρέψασά με,
280
Ἀγήνορος δὲ παῖδες ἐκ παίδων δορὸς
Φοίβῳ μʼ ἔπεμψαν ἐνθάδʼ ἀκροθίνιον.
μέλλων δὲ πέμπειν μʼ Οἰδίπου κλεινὸς γόνος
μαντεῖα σεμνὰ Λοξίου τʼ ἐπʼ ἐσχάρας —
ἐν τῷδʼ ἐπεστράτευσαν Ἀργεῖοι πόλιν.
285
σὺ δʼ ἀντάμειψαί μʼ, ὅστις ὢν ἐλήλυθας
ἑπτάστομον πύργωμα Θηβαίας χθονός.
Πολυνείκης
πατὴρ μὲν ἡμῖν Οἰδίπους ὁ Λαΐου,
ἔτικτε δʼ Ἰοκάστη με, παῖς Μενοικέως·
καλεῖ δὲ Πολυνείκη με Θηβαῖος λεώς.
290
Χορός
ὦ συγγένεια τῶν Ἀγήνορος τέκνων,
ἐμῶν τυράννων, ὧν ἀπεστάλην ὕπο —
γονυπετεῖς ἕδρας προσπίτνω σʼ, ἄναξ,
τὸν οἴκοθεν νόμον σέβουσʼ —
ἔβας ὢ χρόνῳ γᾶν πατρῴαν.
295
ἰὼ ἰώ· πότνια, μόλε πρόδομος,
κλύεις, ὦ τεκοῦσα τόνδε μᾶτερ;
τί μέλλεις ὑπώροφα μέλαθρα περᾶν
θιγεῖν τʼ ὠλέναισιν τέκνου;
300