Stasimon 2
[Episode]
πολὺς ταραγμὸς ἔν τε τοῖς θείοις ἔνι
Ὀρέστης
κἀν τοῖς βροτείοις· ἓν δὲ λυπεῖται μόνον,
ὃς οὐκ ἄφρων ὢν μάντεων πεισθεὶς λόγοις
ὄλωλεν — ὡς ὄλωλε τοῖσιν εἰδόσιν.
575
Χορός
φεῦ φεῦ· τί δʼ ἡμεῖς οἵ τʼ ἐμοὶ γεννήτορες;
ἆρʼ εἰσίν; ἆρʼ οὐκ εἰσί; τίς φράσειεν ἄν;
Ἰφιγένεια
ἀκούσατʼ· ἐς γὰρ δή τινʼ ἥκομεν λόγον,
ὑμῖν τʼ ὄνησιν, ὦ ξένοι, σπουδῆς ἅμα
κἀμοί. τὸ δʼ εὖ μάλιστά γʼ οὕτω γίγνεται,
580
εἰ πᾶσι ταὐτὸν πρᾶγμʼ ἀρεσκόντως ἔχει.
θέλοις ἄν, εἰ σῴσαιμί σʼ, ἀγγεῖλαί τί μοι
πρὸς Ἄργος ἐλθὼν τοῖς ἐμοῖς ἐκεῖ φίλοις,
δέλτον τʼ ἐνεγκεῖν, ἥν τις οἰκτίρας ἐμὲ
ἔγραψεν αἰχμάλωτος, οὐχὶ τὴν ἐμὴν
585
φονέα νομίζων χεῖρα, τοῦ νόμου δʼ ὕπο
θνῄσκειν τὰ τῆς θεοῦ, τάδε δίκαιʼ ἡγουμένης;
οὐδένα γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν
ἐς Ἄργος αὖθις, τάς τʼ ἐμὰς ἐπιστολὰς
πέμψειε σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί.
590
σὺ δʼ — εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτε δυσμενὴς
