Stasimon 2
[Episode]
μέλαθρʼ, ἐγὼ δὲ δυσσεβῆ καὶ δυστυχῆ.
Ὀρέστης
σωθεὶς δέ, παῖδας ἐξ ἐμῆς ὁμοσπόρου
695
κτησάμενος, ἣν ἔδωκά σοι δάμαρτʼ ἔχειν —
ὄνομά τʼ ἐμοῦ γένοιτʼ ἄν, οὐδʼ ἄπαις δόμος
πατρῷος οὑμὸς ἐξαλειφθείη ποτʼ ἄν.
ἀλλʼ ἕρπε καὶ ζῆ καὶ δόμους οἴκει πατρός.
ὅταν δʼ ἐς Ἑλλάδʼ ἵππιόν τʼ Ἄργος μόλῃς,
700
πρὸς δεξιᾶς σε τῆσδʼ ἐπισκήπτω τάδε·
τύμβον τε χῶσον κἀπίθες μνημεῖά μοι,
καὶ δάκρυʼ ἀδελφὴ καὶ κόμας δότω τάφῳ.
ἄγγελλε δʼ ὡς ὄλωλʼ ὑπʼ Ἀργείας τινὸς
γυναικός, ἀμφὶ βωμὸν ἁγνισθεὶς φόνῳ.
705
καὶ μὴ προδῷς μου τὴν κασιγνήτην ποτέ,
ἔρημα κήδη καὶ δόμους ὁρῶν πατρός.
καὶ χαῖρʼ· ἐμῶν γὰρ φίλτατόν σʼ ηὗρον φίλων,
ὦ συγκυναγὲ καὶ συνεκτραφεὶς ἐμοί,
ὦ πόλλʼ ἐνεγκὼν τῶν ἐμῶν ἄχθη κακῶν.
710
ἡμᾶς δʼ ὁ Φοῖβος μάντις ὢν ἐψεύσατο·
τέχνην δὲ θέμενος ὡς προσώταθʼ Ἑλλάδος
ἀπήλασʼ, αἰδοῖ τῶν πάρος μαντευμάτων.
