Parodos
[Choral]
Λήδας ἁ τλάμων κούρα
210
Ἰφιγένεια
σφάγιον πατρῴᾳ λώβᾳ
ἔτεκεν, ἔτρεφεν εὐκταίαν·
ψαμάθων Αὐλίδος ἐπέβασαν
215
νύμφαιον, οἴμοι, δύσνυμφον
τῷ τᾶς Νηρέως κούρας, αἰαῖ.
νῦν δʼ ἀξείνου πόντου ξείνα
ἄγαμος ἄτεκνος ἄπολις ἄφιλος,
220
οὐ τὰν Ἄργει μέλπουσʼ Ἥραν
οὐδʼ ἱστοῖς ἐν καλλιφθόγγοις
κερκίδι Παλλάδος Ἀτθίδος εἰκὼ
καὶ Τιτάνων ποικίλλουσʼ, ἀλλʼ
αἱμόρραντον δυσφόρμιγγα
225
ξείνων αἱμάσσουσʼ ἄταν βωμούς,
οἰκτράν τʼ αἰαζόντων αὐδὰν
οἰκτρόν τʼ ἐκβαλλόντων δάκρυον.
καὶ νῦν κείνων μέν μοι λάθα,
