Epeisodion 3
Ἄγγελος
νύμφαις· ἑῷοι δʼ ἐξαναστάντες λέχους
ἐς ταὐτὸν ἥξετʼ. ἀλλʼ ἴωμεν ἐς δόμους —
καὶ ταῦθʼ ἅμʼ ἠγόρευε καὶ χερὸς λαβὼν
παρῆγεν ἡμᾶς — οὐδʼ ἀπαρνεῖσθαι χρεών·
ἐπεὶ δʼ ἐν οἴκοις ἦμεν, ἐννέπει τάδε·
790
λούτρʼ ὡς τάχιστα τοῖς ξένοις τις αἰρέτω,
ὡς ἀμφὶ βωμὸν στῶσι χερνίβων πέλας.
ἀλλʼ εἶπʼ Ὀρέστης· Ἀρτίως ἡγνίσμεθα
λουτροῖσι καθαροῖς ποταμίων ῥείθρων ἄπο.
εἰ δὲ ξένους ἀστοῖσι συνθύειν χρεών,
795
Αἴγισθʼ, ἕτοιμοι κοὐκ ἀπαρνούμεσθʼ, ἄναξ.
τοῦτον μὲν οὖν μεθεῖσαν ἐκ μέσου λόγον·
λόγχας δὲ θέντες δεσπότου φρουρήματα
δμῶες πρὸς ἔργον πάντες ἵεσαν χέρας·
οἳ μὲν σφαγεῖον ἔφερον, οἳ δʼ ᾖρον κανᾶ,
800
ἄλλοι δὲ πῦρ ἀνῆπτον ἀμφί τʼ ἐσχάρας
λέβητας ὤρθουν· πᾶσα δʼ ἐκτύπει στέγη.
λαβὼν δὲ προχύτας μητρὸς εὐνέτης σέθεν
ἔβαλλε βωμούς, τοιάδʼ ἐννέπων ἔπη·
νύμφαι πετραῖαι, πολλάκις με βουθυτεῖν
805
