Stasimon 2
[Episode]
ὡς εἰ παλαισθεὶς πτῶμα θανάσιμον πεσῇ,
Ἠλέκτρα
τέθνηκα κἀγώ, μηδέ με ζῶσαν λέγε·
παίσω γὰρ ἧπαρ τοὐμὸν ἀμφήκει ξίφει.
δόμων ἔσω βᾶσʼ εὐτρεπὲς ποήσομαι.
ὡς ἢν μὲν ἔλθῃ πύστις εὐτυχὴς σέθεν,
690
ὀλολύξεται πᾶν δῶμα· θνῄσκοντος δέ σου
τἀναντίʼ ἔσται τῶνδε· ταῦτά σοι λέγω.
Ἠλέκτρα
πρὸς τάδʼ ἄνδρα γίγνεσθαί σε χρή.
ὑμεῖς δέ μοι, γυναῖκες, εὖ πυρσεύετε
κραυγὴν ἀγῶνος τοῦδε· φρουρήσω δʼ ἐγὼ
695
πρόχειρον ἔγχος χειρὶ βαστάζουσʼ ἐμῇ.
οὐ γάρ ποτʼ ἐχθροῖς τοῖς ἐμοῖς νικωμένη
δίκην ὑφέξω, σῶμʼ ἐμὸν καθυβρίσαι.
[Choral 1]
ἀταλᾶς ὑπὸ ματρὸς ἄρνʼ
