Parodos
[Choral]
ἄνα, δύσδαιμον, πεδόθεν κεφαλή·
Ἑκάβη
ἐπάειρε δέρην· οὐκέτι Τροία
τάδε καὶ βασιλῆς ἐσμεν Τροίας.
100
μεταβαλλομένου δαίμονος ἀνέχου.
πλεῖ κατὰ πορθμόν, πλεῖ κατὰ δαίμονα,
μηδὲ προσίστω πρῷραν βιότου
πρὸς κῦμα πλέουσα τύχαισιν.
τί γὰρ οὐ πάρα μοι μελέᾳ στενάχειν,
ᾗ πατρὶς ἔρρει καὶ τέκνα καὶ πόσις;
ὦ πολὺς ὄγκος συστελλόμενος
προγόνων, ὡς οὐδὲν ἄρʼ ἦσθα.
τί με χρὴ σιγᾶν; τί δὲ μὴ σιγᾶν;
110
δύστηνος ἐγὼ τῆς βαρυδαίμονος
ἄρθρων κλίσεως, ὡς διάκειμαι,
νῶτʼ ἐν στερροῖς λέκτροισι ταθεῖσʼ.
οἴμοι κεφαλῆς, οἴμοι κροτάφων
115
πλευρῶν θʼ, ὥς μοι πόθος εἱλίξαι
καὶ διαδοῦναι νῶτον ἄκανθάν τʼ
εἰς ἀμφοτέρους τοίχους, μελέων
ἐπὶ τοὺς αἰεὶ δακρύων ἐλέγους.
μοῦσα δὲ χαὕτη τοῖς δυστήνοις
120
ἄτας κελαδεῖν ἀχορεύτους.
λιμένας Ἑλλάδος εὐόρμους
125
συρίγγων τʼ εὐφθόγγων φωνᾷ
βαίνουσαι πλεκτὰν Αἰγύπτου
αἰαῖ, Τροίας ἐν κόλποις
130
τὰν Μενελάου μετανισόμεναι
στυγνὰν ἄλοχον, Κάστορι λώβαν
τὸν πεντήκοντʼ ἀροτῆρα τέκνων
135
Πρίαμον, ἐμέ τε μελέαν Ἑκάβαν
ὤμοι, θάκους οἵους θάσσω,
σκηναῖς ἐφέδρους Ἀγαμεμνονίαις.
κρᾶτʼ ἐκπορθηθεῖσʼ οἰκτρῶς.
ἀλλʼ ὦ τῶν χαλκεγχέων Τρώων
καὶ κοῦραι κοῦραι δύσνυμφοι,
τύφεται Ἴλιον, αἰάζωμεν.
145
μάτηρ δʼ ὡσεί τις πτανοῖς
κλαγγάν, μολπάν, οὐ τὰν αὐτὰν
σκήπτρῳ Πριάμου διερειδομένα
150
ποδὸς ἀρχεχόρου πληγαῖς Φρυγίους
[Choral 1]
Ἑκάβη, τί θροεῖς; τί δὲ θωΰσσεις;
Ἡμιχόριον Α
ποῖ λόγος ἥκει; διὰ γὰρ μελάθρων
ἄιον οἴκτους οὓς οἰκτίζῃ.
155
διὰ δὲ στέρνων φόβος ἄισσεν
Τρῳάσιν, αἳ τῶνδʼ οἴκων εἴσω
Ἑκάβη
ὦ τέκνʼ, Ἀργείων πρὸς ναῦς ἤδη
Ἡμιχόριον Α
κινεῖται κωπήρης χείρ;
160
οἲ ἐγώ, τί θέλουσʼ, ἦ πού μʼ ἤδη
ναυσθλώσουσιν πατρίας ἐκ γᾶς;
Ἑκάβη
οὐκ οἶδʼ, εἰκάζω δʼ ἄταν.
μέλεαι μόχθων ἐπακουσόμεναι
165
Τρῳάδες, ἔξω κομίζεσθʼ οἴκων·
στέλλουσʼ Ἀργεῖοι νόστον.
ἐκβακχεύουσαν Κασάνδραν,
170
μαινάδʼ, ἐπʼ ἄλγει δʼ ἀλγυνθῶ.
Τροία Τροία δύστανʼ, ἔρρεις,
δύστανοι δʼ οἵ σʼ ἐκλείποντες
καὶ ζῶντες καὶ δμαθέντες.
175
Ἡμιχόριον Β
οἴμοι. τρομερὰ σκηνὰς ἔλιπον
τάσδʼ Ἀγαμέμνονος ἐπακουσομένα,
βασίλεια, σέθεν· μή με κτείνειν
δόξʼ Ἀργείων κεῖται μελέαν;
ἢ κατὰ πρύμνας ἤδη ναῦται
180
Ἑκάβη
ὦ τέκνον, ὀρθρεύου σὰν ψυχάν.
Ἡμιχόριον Β
ἐκπληχθεῖσʼ ἦλθον φρίκᾳ.
ἤδη τις ἔβα Δαναῶν κῆρυξ;
τῷ πρόσκειμαι δούλα τλάμων;
185
Ἑκάβη
ἐγγύς που κεῖσαι κλήρου.
ποῦ πᾷ γαίας δουλεύσω γραῦς,
τὰν παρὰ προθύροις φυλακὰν κατέχουσʼ
ἢ παίδων θρέπτειρʼ, ἃ Τροίας
195
[Choral 2]
αἰαῖ αἰαῖ, ποίοις δʼ οἴκτοις
Χορός
τὰν σὰν λύμαν ἐξαιάζεις;
οὐκ Ἰδαίοις ἱστοῖς κερκίδα
νέατον τεκέων σώματα λεύσσω,
ἢ λέκτροις πλαθεῖσʼ Ἑλλάνων
ʽἑ̓́ρροι νὺξ αὕτα καὶ δαίμων.ʼ
ἢ Πειρήνας ὑδρευσομένα
205
πρόσπολος οἰκτρὰ σεμνῶν ὑδάτων.
τὰν κλεινὰν εἴθʼ ἔλθοιμεν
μὴ γὰρ δὴ δίναν γʼ Εὐρώτα,
210
τὰν ἐχθίσταν θεράπναν Ἑλένας,
ἔνθʼ ἀντάσω Μενέλᾳ δούλα,
τὰν Πηνειοῦ σεμνὰν χώραν,
κρηπῖδʼ Οὐλύμπου καλλίσταν,
215
ὄλβῳ βρίθειν φάμαν ἤκουσʼ
τάδε δεύτερά μοι μετὰ τὰν ἱερὰν
Θησέως ζαθέαν ἐλθεῖν χώραν.
καὶ τὰν Αἰτναίαν Ἡφαίστου
220
Σικελῶν ὀρέων ματέρʼ, ἀκούω
καρύσσεσθαι στεφάνοις ἀρετᾶς.
ὁ ξανθὰν χαίταν πυρσαίνων
Κρᾶθις ζαθέαις πηγαῖσι τρέφων