Prologos
Ἀθήνα
βάλλειν Ἀχαιοὺς ναῦς τε πιμπράναι πυρί.
σὺ δʼ αὖ, τὸ σόν, παράσχες Αἴγαιον πόρον
τρικυμίαις βρέμοντα καὶ δίναις ἁλός,
πλῆσον δὲ νεκρῶν κοῖλον Εὐβοίας μυχόν,
ὡς ἂν τὸ λοιπὸν τἄμʼ ἀνάκτορʼ εὐσεβεῖν
85
εἰδῶσʼ Ἀχαιοί, θεούς τε τοὺς ἄλλους σέβειν.
Ποσειδῶν
ἔσται τάδʼ· ἡ χάρις γὰρ οὐ μακρῶν λόγων
δεῖται· ταράξω πέλαγος Αἰγαίας ἁλός.
ἀκταὶ δὲ Μυκόνου Δήλιοί τε χοιράδες
Σκῦρός τε Λῆμνός θʼ αἱ Καφήρειοί τʼ ἄκραι
90
πολλῶν θανόντων σώμαθʼ ἕξουσιν νεκρῶν.
ἀλλʼ ἕρπʼ Ὄλυμπον καὶ κεραυνίους βολὰς
λαβοῦσα πατρὸς ἐκ χερῶν καραδόκει,
ὅταν στράτευμʼ Ἀργεῖον ἐξιῇ κάλως.
μῶρος δὲ θνητῶν ὅστις ἐκπορθεῖ πόλεις,
95
ναούς τε τύμβους θʼ, ἱερὰ τῶν κεκμηκότων,
ἐρημίᾳ δοὺς αὐτὸς ὤλεθʼ ὕστερον.
