Prologos
Ποσειδῶν
ἀλόχους τε καὶ τέκνʼ εἰσίδωσιν ἄσμενοι,
οἳ τήνδʼ ἐπεστράτευσαν Ἕλληνες πόλιν.
ἐγὼ δέ — νικῶμαι γὰρ Ἀργείας θεοῦ
Ἥρας Ἀθάνας θʼ, αἳ συνεξεῖλον Φρύγας —
λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τʼ ἐμούς·
25
ἐρημία γὰρ πόλιν ὅταν λάβῃ κακή,
νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει.
πολλοῖς δὲ κωκυτοῖσιν αἰχμαλωτίδων
βοᾷ Σκάμανδρος δεσπότας κληρουμένων.
καὶ τὰς μὲν Ἀρκάς, τὰς δὲ Θεσσαλὸς λεὼς
30
εἴληχʼ Ἀθηναίων τε Θησεῖδαι πρόμοι.
ὅσαι δʼ ἄκληροι Τρῳάδων, ὑπὸ στέγαις
ταῖσδʼ εἰσί, τοῖς πρώτοισιν ἐξῃρημέναι
στρατοῦ, σὺν αὐταῖς δʼ ἡ Λάκαινα Τυνδαρὶς
Ἑλένη, νομισθεῖσʼ αἰχμάλωτος ἐνδίκως.
35
τὴν δʼ ἀθλίαν τήνδʼ εἴ τις εἰσορᾶν θέλει,
πάρεστιν, Ἑκάβην κειμένην πυλῶν πάρος,
δάκρυα χέουσαν πολλὰ καὶ πολλῶν ὕπερ·
ᾗ παῖς μὲν ἀμφὶ μνῆμʼ Ἀχιλλείου τάφου
λάθρα τέθνηκε τλημόνως Πολυξένη·
40
