Stasimon 3
ἐγὼ συμφορᾶς, ἔλαβον ἔπαθον ἄχος
διανταῖος ἔτυπεν ὀδύνα με πλευ-
Κρέουσα
ἀλλὰ πάρεισι γόοι.
Πρεσβύτης
πρὶν ἂν μάθωμεν
770
Κρέουσα
ἀγγελίαν τίνα μοι;
770
Πρεσβύτης
εἰ ταὐτὰ πράσσων δεσπότης τῆς συμφορᾶς
κοινωνός ἐστιν, ἢ μόνη σὺ δυστυχεῖς.
Χορός
κείνῳ μέν, ὦ γεραιέ, παῖδα Λοξίας
ἔδωκεν, ἰδίᾳ δʼ εὐτυχεῖ ταύτης δίχα.
775
Κρέουσα
τόδʼ ἐπὶ τῷδε κακὸν ἄκρον ἔλακες
Πρεσβύτης
πότερα δὲ φῦναι δεῖ γυναικὸς ἔκ τινος
τὸν παῖδʼ ὃν εἶπας, ἢ γεγῶτʼ ἐθέσπισεν;
Χορός
ἤδη πεφυκότʼ ἐκτελῆ νεανίαν
780
δίδωσιν αὐτῷ Λοξίας· παρῆ δʼ ἐγώ.
Κρέουσα
πῶς φῄς; ἄφατον ἄφατον ἀναύδητον
Πρεσβύτης
κἄμοιγε. πῶς δʼ ὁ χρησμὸς ἐκπεραίνεται,
785
σαφέστερόν μοι φράζε, χὥστις ἔσθʼ ὁ παῖς.
Χορός
ὅτῳ ξυναντήσειεν ἐκ θεοῦ συθεὶς
πρώτῳ πόσις σός, παῖδʼ ἔδωκʼ αὐτῷ θεός.
Κρέουσα
ὀττοτοττοτοῖ· τὸν δʼ ἐμὸν ἄτεκνον ἄτεκνον ἔλακεν
ἄρα βίοτον; ἐρημίᾳ δʼ ὀρφανοὺς
790
Πρεσβύτης
τίς οὖν ἐχρήσθη; τῷ συνῆψʼ ἴχνος ποδὸς
πόσις ταλαίνης; πῶς δὲ ποῦ νιν εἰσιδών;
Χορός
οἶσθʼ, ὦ φίλη δέσποινα, τὸν νεανίαν
ὃς τόνδʼ ἔσαιρε ναόν; οὗτος ἔσθʼ ὁ παῖς.
795
Κρέουσα
ἀνʼ ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα πόρσω γαί-
ας Ἑλλανίας, ἀστέρας ἑσπέρους,
οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, φίλαι.
Πρεσβύτης
ὄνομα δὲ ποῖον αὐτὸν ὀνομάζει πατήρ;
800
οἶσθʼ, ἢ σιωπῇ τοῦτʼ ἀκύρωτον μένει;
Χορός
Ἴωνʼ, ἐπείπερ πρῶτος ἤντησεν πατρί.
Πρεσβύτης
μητρὸς δʼ ὁποίας ἐστὶν —
φροῦδος δʼ — ἵνʼ εἰδῇς πάντα τἀπʼ ἐμοῦ, γέρον —
παιδὸς προθύσων ξένια καὶ γενέθλια
805
σκηνὰς ἐς ἱερὰς τῆσδε λαθραίως πόσις,
κοινὴν ξυνάψων δαῖτα παιδὶ τῷ νέῳ.
Πρεσβύτης
δέσποινα, προδεδόμεσθα — σὺν γάρ σοι νοσῶ —
τοῦ σοῦ πρὸς ἀνδρός, καὶ μεμηχανημένως
ὑβριζόμεσθα δωμάτων τʼ Ἐρεχθέως
810
ἐκβαλλόμεσθα. καὶ σὸν οὐ στυγῶν πόσιν
λέγω, σὲ μέντοι μᾶλλον ἢ κεῖνον φιλῶν·
ὅστις σε γήμας ξένος ἐπεισελθὼν πόλιν
καὶ δῶμα καὶ σὴν παραλαβὼν παγκληρίαν,
ἄλλης γυναικὸς παῖδας ἐκκαρπούμενος
815
λάθρα πέφηνεν· ὡς λάθρα δʼ, ἐγὼ φράσω.
ἐπεί σʼ ἄτεκνον ᾔσθετʼ, οὐκ ἔστεργέ σοι
ὅμοιος εἶναι τῆς τύχης τʼ ἴσον φέρειν,
λαβὼν δὲ δοῦλα λέκτρα νυμφεύσας λάθρα
τὸν παῖδʼ ἔφυσεν, ἐξενωμένον δέ τῳ
820
Δελφῶν δίδωσιν ἐκτρέφειν. ὃ δʼ ἐν θεοῦ
δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται.
νεανίαν δʼ ὡς ᾔσθετʼ ἐκτεθραμμένον,
ἐλθεῖν σʼ ἔπεισε δεῦρʼ ἀπαιδίας χάριν.
κᾆθʼ ὁ θεὸς οὐκ ἐψεύσαθʼ, ὅδε δʼ ἐψεύσατο
825
πάλαι τρέφων τὸν παῖδα, κἄπλεκεν πλοκὰς
τοιάσδʼ· ἁλοὺς μὲν ἀνέφερʼ ἐς τὸν δαίμονα,
ἐλθὼν δὲ καὶ τὸν χρόνον ἀμύνεσθαι θέλων
τυραννίδʼ αὐτῷ περιβαλεῖν ἔμελλε γῆς.
καινὸν δὲ τοὔνομʼ ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον
830
Ἴων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.
Χορός
οἴμοι, κακούργους ἄνδρας ὡς αἰεὶ στυγῶ,
οἳ συντιθέντες τἄδικʼ εἶτα μηχαναῖς
κοσμοῦσι. φαῦλον χρηστὸν ἂν λαβεῖν φίλον
θέλοιμι μᾶλλον ἢ κακὸν σοφώτερον.
835
Πρεσβύτης
καὶ τῶνδʼ ἁπάντων ἔσχατον πείσῃ κακόν·
ἀμήτορʼ, ἀναρίθμητον, ἐκ δούλης τινὸς
γυναικός, ἐς σὸν δῶμα δεσπότην ἄγειν.
ἁπλοῦν ἂν ἦν γὰρ τὸ κακόν, εἰ παρʼ εὐγενοῦς
μητρός, πιθών σε, σὴν λέγων ἀπαιδίαν,
840
ἐσῴκισʼ οἴκους· εἰ δὲ σοὶ τόδʼ ἦν πικρόν,
τῶν Αἰόλου νιν χρῆν ὀρεχθῆναι γάμων.
ἐκ τῶνδε δεῖ σε δὴ γυναικεῖόν τι δρᾶν·
ἢ γὰρ ξίφος λαβοῦσαν ἢ δόλῳ τινὶ
ἢ φαρμάκοισι σὸν κατακτεῖναι πόσιν
845
καὶ παῖδα, πρὶν σοὶ θάνατον ἐκ κείνων μολεῖν.
εἰ γάρ γʼ ὑφήσεις τοῦδʼ, ἀπαλλάξῃ βίου.
δυοῖν γὰρ ἐχθροῖν εἰς ἓν ἐλθόντοιν στέγος,
ἢ θάτερον δεῖ δυστυχεῖν ἢ θάτερον.
ἐγὼ μὲν οὖν σοι καὶ συνεκπονεῖν θέλω,
850
καὶ συμφονεύειν παῖδʼ ἐπεισελθὼν δόμους
οὗ δαῖθʼ ὁπλίζει, καὶ τροφεῖα δεσπόταις
ἀποδοὺς θανεῖν τε ζῶν τε φέγγος εἰσορᾶν.
ἓν γάρ τι τοῖς δούλοισιν αἰσχύνην φέρει,
τοὔνομα· τὰ δʼ ἄλλα πάντα τῶν ἐλευθέρων
855
οὐδὲν κακίων δοῦλος, ὅστις ἐσθλὸς ᾖ.
Χορός
κἀγώ, φίλη δέσποινα, συμφορὰν θέλω
κοινουμένη τήνδʼ ἢ θανεῖν ἢ ζῆν καλῶς.
Κρέουσα
ὦ ψυχά, πῶς σιγάσω;
πῶς δὲ σκοτίας ἀναφήνω
860
εὐνάς, αἰδοῦς δʼ ἀπολειφθῶ;
τί γὰρ ἐμπόδιον κώλυμʼ ἔτι μοι;
πρὸς τίνʼ ἀγῶνας τιθέμεσθʼ ἀρετῆς;
οὐ πόσις ἡμῶν προδότης γέγονεν,
στέρομαι δʼ οἴκων, στέρομαι παίδων,
865
φροῦδαι δʼ ἐλπίδες, ἃς διαθέσθαι
χρῄζουσα καλῶς οὐκ ἐδυνήθην,
σιγῶσα τόκους πολυκλαύτους;
ἀλλʼ οὐ τὸ Διὸς πολύαστρον ἕδος
870
καὶ τὴν ἐπʼ ἐμοῖς σκοπέλοισι θεὰν
λίμνης τʼ ἐνύδρου Τριτωνιάδος
οὐκέτι κρύψω λέχος, ὡς στέρνων
ἀπονησαμένη ῥᾴων ἔσομαι.
875
στάζουσι κόραι δακρύοισιν ἐμαί,
ψυχὴ δʼ ἀλγεῖ κακοβουλευθεῖσʼ
ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἔκ τʼ ἀθανάτων,
λέκτρων προδότας ἀχαρίστους.
880
κιθάρας ἐνοπάν, ἅτʼ ἀγραύλοις
σοὶ μομφάν, ὦ Λατοῦς παῖ,
885
μαρμαίρων, εὖτʼ ἐς κόλπους
κρόκεα πέταλα φάρεσιν ἔδρεπον,
ἀνθίζειν χρυσανταυγῆ·
890
λευκοῖς δʼ ἐμφὺς καρποῖσιν
κραυγὰν Ὦ μᾶτέρ μʼ αὐδῶσαν
ἵνα με λέχεσι μελέαν μελέοις
900
παῖς μοι καὶ σός, τλάμων·
καὶ γαίας μεσσήρεις ἕδρας,
910
παῖδʼ εἰς οἴκους οἰκίζεις·
915
ὁ δʼ ἐμὸς γενέτας καὶ σός γʼ, ἀμαθής,
σπάργανα ματέρος ἐξαλλάξας.
μισεῖ σʼ ἁ Δᾶλος καὶ δάφνας
ἔρνεα φοίνικα παρʼ ἁβροκόμαν,
920
ἔνθα λοχεύματα σέμνʼ ἐλοχεύσατο
Χορός
οἴμοι, μέγας θησαυρὸς ὡς ἀνοίγνυται
κακῶν, ἐφʼ οἷσι πᾶς ἂν ἐκβάλοι δάκρυ.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, οὔτοι σὸν βλέπων ἐμπίμπλαμαι
925
πρόσωπον, ἔξω δʼ ἐγενόμην γνώμης ἐμῆς.
κακῶν γὰρ ἄρτι κῦμʼ ὑπεξαντλῶν φρενί,
πρύμνηθεν αἴρει μʼ ἄλλο σῶν λόγων ὕπο,
οὓς ἐκβαλοῦσα τῶν παρεστώτων κακῶν
μετῆλθες ἄλλων πημάτων κακὰς ὁδούς.
930
τί φῄς; τίνα λόγον Λοξίου κατηγορεῖς;
ποῖον τεκεῖν φῂς παῖδα; ποῦ θεῖναι πόλεως
θηρσὶν φίλον τύμβευμʼ; ἄνελθέ μοι πάλιν.
Κρέουσα
αἰσχύνομαι μέν σʼ, ὦ γέρον, λέξω δʼ ὅμως.
Πρεσβύτης
ὡς συστενάζειν γʼ οἶδα γενναίως φίλοις.
935
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα Κεκροπίας πέτρας
πρόσβορρον ἄντρον, ἃς Μακρὰς κικλήσκομεν;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἔνθα Πανὸς ἄδυτα καὶ βωμοὶ πέλας.
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ ἀγῶνα δεινὸν ἠγωνίσμεθα.
Πρεσβύτης
τίνʼ; ὡς ἀπαντᾷ δάκρυά μοι τοῖς σοῖς λόγοις.
940
Κρέουσα
Φοίβῳ ξυνῆψʼ ἄκουσα δύστηνον γάμον.
Πρεσβύτης
ὦ θύγατερ, ἆρʼ ἦν ταῦθʼ ἅ γʼ ᾐσθόμην ἐγώ;
Κρέουσα
οὐκ οἶδʼ· ἀληθῆ δʼ εἰ λέγεις φαίημεν ἄν.
Πρεσβύτης
νόσον κρυφαίαν ἡνίκʼ ἔστενες λάθρα;
Κρέουσα
τότʼ ἦν ἃ νῦν σοι φανερὰ σημαίνω κακά.
945
Πρεσβύτης
κᾆτʼ ἐξέκλεψας πῶς Ἀπόλλωνος γάμους;
Κρέουσα
ἔτεκον — ἀνάσχου ταῦτʼ ἐμοῦ κλύων, γέρον.
Πρεσβύτης
ποῦ; τίς λοχεύει σʼ; ἢ μόνη μοχθεῖς τάδε;
Κρέουσα
μόνη κατʼ ἄντρον οὗπερ ἐζεύχθην γάμοις.
Πρεσβύτης
ὁ παῖς δὲ ποῦ ʼστιν; ἵνα σὺ μηκέτʼ ᾖς ἄπαις.
950
Κρέουσα
τέθνηκεν, ὦ γεραιέ, θηρσὶν ἐκτεθείς.
Πρεσβύτης
τέθνηκʼ; Ἀπόλλων δʼ ὁ κακὸς οὐδὲν ἤρκεσεν;
Κρέουσα
οὐκ ἤρκεσʼ· Ἅιδου δʼ ἐν δόμοις παιδεύεται.
Πρεσβύτης
τίς γάρ νιν ἐξέθηκεν; οὐ γὰρ δὴ σύ γε.
Κρέουσα
ἡμεῖς, ἐν ὄρφνῃ σπαργανώσαντες πέπλοις.
955
Πρεσβύτης
οὐδὲ ξυνῄδει σοί τις ἔκθεσιν τέκνου;
Κρέουσα
αἱ ξυμφοραί γε καὶ τὸ λανθάνειν μόνον.
Πρεσβύτης
καὶ πῶς ἐν ἄντρῳ παῖδα σὸν λιπεῖν ἔτλης;
Κρέουσα
πῶς δʼ οἰκτρὰ πολλὰ στόματος ἐκβαλοῦσʼ ἔπη —
τλήμων σὺ τόλμης, ὁ δὲ θεὸς μᾶλλον σέθεν.
960
Κρέουσα
εἰ παῖδά γʼ εἶδες χεῖρας ἐκτείνοντά μοι.
Πρεσβύτης
μαστὸν διώκοντʼ ἦ πρὸς ἀγκάλαις πεσεῖν;
Κρέουσα
ἐνταῦθʼ, ἵνʼ οὐκ ὢν ἄδικʼ ἔπασχεν ἐξ ἐμοῦ.
Πρεσβύτης
σοὶ δʼ ἐς τί δόξʼ ἐσῆλθεν ἐκβαλεῖν τέκνον;
Κρέουσα
ὡς τὸν θεὸν σῴζοντα τόν γʼ αὑτοῦ γόνον.
965
Πρεσβύτης
οἴμοι, δόμων σῶν ὄλβος ὡς χειμάζεται.
Κρέουσα
τί κρᾶτα κρύψας, ὦ γέρον, δακρυρροεῖς;
Πρεσβύτης
σὲ καὶ πατέρα σὸν δυστυχοῦντας εἰσορῶ.
Κρέουσα
τὰ θνητὰ τοιαῦτʼ· οὐδὲν ἐν ταὐτῷ μένει.
Πρεσβύτης
μή νυν ἔτʼ οἴκτων, θύγατερ, ἀντεχώμεθα.
970
Κρέουσα
τί γάρ με χρὴ δρᾶν; ἀπορία τὸ δυστυχεῖν.
Πρεσβύτης
τὸν πρῶτον ἀδικήσαντά σʼ ἀποτίνου θεόν.
Κρέουσα
καὶ πῶς τὰ κρείσσω θνητὸς οὖσʼ ὑπερδράμω;
Πρεσβύτης
πίμπρη τὰ σεμνὰ Λοξίου χρηστήρια.
Κρέουσα
δέδοικα· καὶ νῦν πημάτων ἄδην ἔχω.
975
Πρεσβύτης
τὰ δυνατά νυν τόλμησον, ἄνδρα σὸν κτανεῖν.
Κρέουσα
αἰδούμεθʼ εὐνὰς τὰς τόθʼ ἡνίκʼ ἐσθλὸς ἦν.
Πρεσβύτης
νῦν δʼ ἀλλὰ παῖδα τὸν ἐπὶ σοὶ πεφηνότα.
Κρέουσα
πῶς; εἰ γὰρ εἴη δυνατόν· ὡς θέλοιμί γʼ ἄν.
Πρεσβύτης
ξιφηφόρους σοὺς ὁπλίσασʼ ὀπάονας.
980
Κρέουσα
στείχοιμʼ ἄν· ἀλλὰ ποῦ γενήσεται τόδε;
Πρεσβύτης
ἱεραῖσιν ἐν σκηναῖσιν, οὗ θοινᾷ φίλους.
Κρέουσα
ἐπίσημον ὁ φόνος, καὶ τὸ δοῦλον ἀσθενές.
Πρεσβύτης
ὤμοι, κακίζῃ· φέρε, σὺ νῦν βούλευέ τι.
Κρέουσα
καὶ μὴν ἔχω γε δόλια καὶ δραστήρια.
985
Πρεσβύτης
ἀμφοῖν ἂν εἴην τοῖνδʼ ὑπηρέτης ἐγώ.
Κρέουσα
ἄκουε τοίνυν· οἶσθα γηγενῆ μάχην;
Πρεσβύτης
οἶδʼ, ἣν Φλέγρᾳ Γίγαντες ἔστησαν θεοῖς.
Κρέουσα
ἐνταῦθα Γοργόνʼ ἔτεκε Γῆ, δεινὸν τέρας.
Πρεσβύτης
ἦ παισὶν αὑτῆς σύμμαχον, θεῶν πόνον;
990
Κρέουσα
ναί· καί νιν ἔκτεινʼ ἡ Διὸς Παλλὰς θεά.
Πρεσβύτης
ποῖόν τι μορφῆς σχῆμʼ ἔχουσαν ἀγρίας;
Κρέουσα
θώρακʼ ἐχίδνης περιβόλοις ὡπλισμένον.
Πρεσβύτης
ἆρʼ οὗτός ἐσθʼ ὁ μῦθος ὃν κλύω πάλαι;
Κρέουσα
ταύτης Ἀθάναν δέρος ἐπὶ στέρνοις ἔχειν.
995
Πρεσβύτης
ἣν αἰγίδʼ ὀνομάζουσι, Παλλάδος στολήν;
Κρέουσα
τόδʼ ἔσχεν ὄνομα θεῶν ὅτʼ ᾖξεν ἐς δόρυ.
Πρεσβύτης
τί δῆτα, θύγατερ, τοῦτο σοῖς ἐχθροῖς βλάβος;
Κρέουσα
Ἐριχθόνιον οἶσθʼ, ἢ — ; τί δʼ οὐ μέλλεις, γέρον;
Πρεσβύτης
ὃν πρῶτον ὑμῶν πρόγονον ἐξανῆκε γῆ;
1000
Κρέουσα
τούτῳ δίδωσι Παλλὰς ὄντι νεογόνῳ
Πρεσβύτης
τί χρῆμα; μέλλον γάρ τι προσφέρεις ἔπος.
Κρέουσα
δισσοὺς σταλαγμοὺς αἵματος Γοργοῦς ἄπο.
Πρεσβύτης
ἰσχὺν ἔχοντας τίνα πρὸς ἀνθρώπου φύσιν;
Κρέουσα
τὸν μὲν θανάσιμον, τὸν δʼ ἀκεσφόρον νόσων.
1005
Πρεσβύτης
ἐν τῷ καθάψασʼ ἀμφὶ παιδὶ σώματος;
Κρέουσα
χρυσοῖσι δεσμοῖς· ὁ δὲ δίδωσʼ ἐμῷ πατρί.
Πρεσβύτης
κείνου δὲ κατθανόντος ἐς σὲ ἀφίκετο;
Κρέουσα
ναί· κἀπὶ καρπῷ γʼ αὔτʼ ἐγὼ χερὸς φέρω.
Πρεσβύτης
πῶς οὖν κέκρανται δίπτυχον δῶρον θεᾶς;
1010
Κρέουσα
κοίλης μὲν ὅστις φλεβὸς ἀπέσταξεν φόνῳ
Πρεσβύτης
τί τῷδε χρῆσθαι; δύνασιν ἐκφέρει τίνα;
Κρέουσα
νόσους ἀπείργει καὶ τροφὰς ἔχει βίου.
Πρεσβύτης
ὁ δεύτερος δʼ ἀριθμὸς ὧν λέγεις τί δρᾷ;
Κρέουσα
κτείνει, δρακόντων ἰὸς ὢν τῶν Γοργόνος.
1015
Πρεσβύτης
ἐς ἓν δὲ κραθέντʼ αὐτὸν ἢ χωρὶς φορεῖς;
Κρέουσα
χωρίς· κακῷ γὰρ ἐσθλὸν οὐ συμμείγνυται.
Πρεσβύτης
ὦ φιλτάτη παῖ, πάντʼ ἔχεις ὅσων σε δεῖ.
Κρέουσα
τούτῳ θανεῖται παῖς· σὺ δʼ ὁ κτείνων ἔσῃ.
Πρεσβύτης
ποῦ καὶ τί δράσας; σὸν λέγειν, τολμᾶν δʼ ἐμόν.
1020
Κρέουσα
ἐν ταῖς Ἀθήναις, δῶμʼ ὅταν τοὐμὸν μόλῃ.
Πρεσβύτης
οὐκ εὖ τόδʼ εἶπας· καὶ σὺ γὰρ τοὐμὸν ψέγεις.
Κρέουσα
πῶς; ἆρʼ ὑπείδου τοῦθʼ ὃ κἄμʼ ἐσέρχεται;
Πρεσβύτης
σὺ παῖδα δόξεις διολέσαι, κεἰ μὴ κτενεῖς.
Κρέουσα
ὀρθῶς· φθονεῖν γάρ φασι μητρυιὰς τέκνοις.
1025
Πρεσβύτης
αὐτοῦ νυν αὐτὸν κτεῖνʼ, ἵνʼ ἀρνήσῃ φόνους.
Κρέουσα
προλάζυμαι γοῦν τῷ χρόνῳ τῆς ἡδονῆς.
Πρεσβύτης
καὶ σόν γε λήσεις πόσιν ἅ σε σπεύδει λαθεῖν.
Κρέουσα
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον; χειρὸς ἐξ ἐμῆς λαβὼν
χρύσωμʼ Ἀθάνας τόδε, παλαιὸν ὄργανον,
1030
ἐλθὼν ἵνʼ ἡμῖν βουθυτεῖ λάθρα πόσις,
δείπνων ὅταν λήγωσι καὶ σπονδὰς θεοῖς
μέλλωσι λείβειν, ἐν πέπλοις ἔχων τόδε
κάθες βαλὼν ἐς πῶμα τῷ νεανίᾳ
ἰδίᾳ δέ, μή τι πᾶσι, χωρίσας ποτὸν
1035
τῷ τῶν ἐμῶν μέλλοντι δεσπόζειν δόμων.
κἄνπερ διέλθῃ λαιμόν, οὔποθʼ ἵξεται
κλεινὰς Ἀθήνας, κατθανὼν δʼ αὐτοῦ μενεῖ.
Πρεσβύτης
σὺ μέν νυν εἴσω προξένων μέθες πόδα·
ἡμεῖς δʼ ἐφʼ ᾧ τετάγμεθʼ ἐκπονήσομεν.
1040
ἄγʼ, ὦ γεραιὲ πούς, νεανίας γενοῦ
ἔργοισι, κεἰ μὴ τῷ χρόνῳ πάρεστί σοι.
ἐχθρὸν δʼ ἐπʼ ἄνδρα στεῖχε δεσποτῶν μέτα,
καὶ συμφόνευε καὶ συνεξαίρει δόμων.
τὴν δʼ εὐσέβειαν εὐτυχοῦσι μὲν καλὸν
1045
τιμᾶν· ὅταν δὲ πολεμίους δρᾶσαι κακῶς
θέλῃ τις, οὐδεὶς ἐμποδὼν κεῖται νόμος.
[Choral 1]
Εἰνοδία θύγατερ Δάματρος, ἃ τῶν
Χορός
νυκτιπόλων ἐφόδων ἀνάσσεις
καὶ μεθαμερίων, ὅδωσον
1050
πότνια πότνιʼ ἐμὰ χθονίας
μηδέ ποτʼ ἄλλος ἄλλων ἀπʼ οἴ-
πλὴν τῶν εὐγενετᾶν Ἐρεχθειδᾶν.
1060
εἰ δʼ ἀτελὴς θάνατος σπουδαί τε δεσποί-
νας, ὅ τε καιρὸς ἄπεισι τόλμας,
ᾇ νῦν ἐλπὶς ἐφαίνετʼ, ἢ θη-
ψει βρόχον ἀμφὶ δειρήν,
1065
πάθεσι πάθεα δʼ ἐξανύτουσʼ
ζῶσά ποτʼ ὄμμασι ἐν φαεν-
ἁ τῶν εὐπατριδᾶν γεγῶσʼ οἴκων.
[Choral 2]
αἰσχύνομαι τὸν πολύυ-
Χορός
μνον θεόν, εἰ παρὰ καλλιχόροισι παγαῖς
1075
ὄψεται ἐννύχιος ἄυπνος ὤν, ὅτε
τὰν χρυσοστέφανον κόραν
1085
ὁρᾶθʼ ὅσοι δυσκελάδοι-
1090
σιν κατὰ μοῦσαν ἰόντες ἀείδεθʼ ὕμνοις
Κύπριδος ἀθέμιτας ἀνοσίους, ὅσον
ἄδικον ἄροτον ἀνδρῶν.
1095
δεσποίνᾳ· πρὸς δʼ Ἀφροδί-
νόθου παιδὸς ἔκυρσεν.
1105