Stasimon 2
[Choral 1]
ὁρῶ δάκρυα καὶ πενθίμους
Χορός
ἀλαλαγὰς στεναγμάτων τʼ ἐσβολάς,
ὅταν ἐμὰ τύραννος εὐπαιδίαν
αὐτὴ δʼ ἄπαις ᾖ καὶ λελειμμένη τέκνων.
680
τίνʼ, ὦ παῖ πρόμαντι Λατοῦς, ἔχρη-
πόθεν ὁ παῖς ὅδʼ ἀμφὶ ναοὺς σέθεν
τρόφιμος ἐξέβα; γυναικῶν τίνος;
οὐ γάρ με σαίνει θέσφατα μή τινʼ ἔχῃ δόλον.
685
ἄτοπος ἄτοπα γὰρ δίδωσί μοι,
690
ἄλλων τραφεὶς ἐξ αἱμάτων.
— φίλαι, πότερʼ ἐμᾷ δεσποίνᾳ
695
τάδε τορῶς ἐς οὖς γεγωνήσομεν;
πόσιν, ἐν ᾧ τὰ πάντʼ ἔχουσʼ ἐλπίδων
— νῦν δʼ ἣ μὲν ἔρρει συμφοραῖς, ὃ δʼ εὐτυχεῖ.
— πολιὸν ἐσπεσοῦσα γῆρας, πόσις δʼ
700
— μέλεος, ὃς θυραῖος ἐλθὼν δόμους,
μέγαν ἐς ὄλβον, οὐκ ἴσωσεν τύχης
(— ὄλοιτʼ, ὄλοιτο) πότνιαν ἐξαπαφὼν ἐμάν.
— καὶ θεοῖσιν μὴ τύχοι
705
πυρὶ καθαγνίσας· τὸ δʼ ἐμὸν εἴσεται,
— ἦ δὴ πέλας δείπνων κυρεῖ
παῖς καὶ πατὴρ νέος νέων.
[Choral]
ἰὼ δειράδες Παρνασοῦ πέτρας
Χορός
ἔχουσαι σκόπελον οὐράνιόν θʼ ἕδραν,
715
ἵνα Βάκχιος ἀμφιπύρους ἀνέχων πεύκας
λαιψηρὰ πηδᾷ νυκτιπόλοις ἅμα σὺν Βάκχαις,
μή ποτʼ εἰς ἐμὰν πόλιν ἵκοιθʼ ὁ παῖς,
νέαν δʼ ἁμέραν ἀπολιπὼν θάνοι.
720
στενομένα γὰρ ἂν πόλις ἔχοι σκῆψιν
ἁλίσας ὁ πάρος ἀρχαγὸς ὢν