Stasimon 2
[Episode 1]
ἰώ μοι τύχας. μαῖα δὴ κάτω
Παῖς
βέβακεν, οὐκέτ’ ἔστιν, ὦ
ἴδε γὰρ ἴδε βλέφαρον καὶ παρατόνους χέρας.
ὑπάκουσον ἄκουσον, ὦ μᾶτερ, ἀντιάζω.
400
καλοῦμαί σ’ ὁ σὸς ποτὶ σοῖσι πίτ-
Ἄδμητος
τὴν οὐ κλύουσαν οὐδ’ ὁρῶσαν· ὥστ’ ἐγὼ
καὶ σφὼ βαρείᾳ συμφορᾷ πεπλήγμεθα.
405
Παῖς
νέος ἐγώ, πάτερ, λείπομαι φίλας
σύ τέ μοι σύγκασι κούρα
410
ἀνόνατ’ ἀνόνατ’ ἐνύμφευσας, οὐδὲ γήρως
ἔφθιτο γὰρ πάρος· οἰχομένας δὲ σοῦ,
Χορός
Ἄδμητʼ, ἀνάγκη τάσδε συμφορὰς φέρειν·
οὐ γάρ τι πρῶτος οὐδὲ λοίσθιος βροτῶν
γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· γίγνωσκε δὲ
ὡς πᾶσιν ἡμῖν κατθανεῖν ὀφείλεται.
Ἄδμητος
ἐπίσταμαί γε, κοὐκ ἄφνω κακὸν τόδε
420
προσέπτατʼ· εἰδὼς δ’ αὔτ’ ἐτειρόμην πάλαι.
ἀλλʼ, ἐκφορὰν γὰρ τοῦδε θήσομαι νεκροῦ,
πάρεστε καὶ μένοντες ἀντηχήσατε
παιᾶνα τῷ κάτωθεν ἀσπόνδῳ θεῷ.
πᾶσιν δὲ Θεσσαλοῖσιν ὧν ἐγὼ κρατῶ
425
πένθους γυναικὸς τῆσδε κοινοῦσθαι λέγω
κουρᾷ ξυρήκει καὶ μελαμπέπλῳ στολῇ·
τέθριππά θ’ οἳ ζεύγνυσθε καὶ μονάμπυκας
πώλους, σιδήρῳ τέμνετ’ αὐχένων φόβην.
αὐλῶν δὲ μὴ κατ’ ἄστυ, μὴ λύρας κτύπος
430
ἔστω σελήνας δώδεκ’ ἐκπληρουμένας·
οὐ γάρ τιν’ ἄλλον φίλτερον θάψω νεκρὸν
τοῦδ’ οὐδ’ ἀμείνον’ εἰς ἔμʼ· ἀξία δέ μοι
τιμῆς, ἐπεὶ τέθνηκεν ἀντ’ ἐμοῦ μόνη.
[Choral 1]
ὦ Πελίου θύγατερ,
435
Χορός
χαίρουσά μοι εἰν Ἀίδαο δόμοις
τὸν ἀνάλιον οἶκον οἰκετεύοις.
ἴστω δ’ Ἀίδας ὁ μελαγχαίτας θεὸς ὅς τ’ ἐπὶ κώπᾳ
πολὺ δὴ πολὺ δὴ γυναῖκ’ ἀρίσταν
μέλψουσι καθ’ ἑπτάτονόν τ’ ὀρείαν
χέλυν ἔν τ’ ἀλύροις κλέοντες ὕμνοις,
Σπάρτᾳ κύκλος ἁνίκα Καρνείου περινίσσεται ὥρας
λιπαραῖσί τ’ ἐν ὀλβίαις Ἀθάναις.
τοίαν ἔλιπες θανοῦσα μολ-
[Choral 2]
εἴθ’ ἐπ’ ἐμοὶ μὲν εἴη,
455
Χορός
δυναίμαν δέ σε πέμψαι
σὺ γὰρ ὤ, μόνα, ὦ φίλα γυναικῶν,
460
ἔτλας πόσιν ἀντὶ σᾶς ἀμεῖψαι
χθὼν ἐπάνωθε πέσοι, γύναι. εἰ δέ τι
καινὸν ἕλοιτο πόσις λέχος, ἦ μάλ’ ἂν ἔμοιγ’ ἂν εἴη
στυγηθεὶς τέκνοις τε τοῖς σοῖς.
465
δέμας, οὐδὲ πατρὸς γεραιοῦ,
ὃν ἔτεκον δʼ, οὐκ ἔτλαν ῥύεσθαι,
σχετλίω, πολιὰν ἔχοντε χαίταν.
470
νέᾳ προθανοῦσα φωτὸς οἴχῃ.
συνδυάδος φιλίας ἀλόχου· τοῦτο γὰρ
ἐν βιότῳ σπάνιον μέρος· ἦ γὰρ ἂν ἔμοιγ’ ἄλυπος
δι’ αἰῶνος ἂν ξυνείη.
475