Parodos
Θάνατος
τί σὺ πρὸς μελάθροις; τί σὺ τῇδε πολεῖς,
Φοῖβʼ; ἀδικεῖς αὖ τιμὰς ἐνέρων
30
ἀφοριζόμενος καὶ καταπαύων;
οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Ἀδμήτου
σφήλαντι τέχνῃ; νῦν δ’ ἐπὶ τῇδ’ αὖ
χέρα τοξήρη φρουρεῖς ὁπλίσας,
35
ἣ τόδ’ ὑπέστη πόσιν ἐκλύσασ’
αὐτὴ προθανεῖν Πελίου παῖς.
Ἀπόλλων
θάρσει· δίκην τοι καὶ λόγους κεδνοὺς ἔχω.
Θάνατος
τί δῆτα τόξων ἔργον, εἰ δίκην ἔχεις;
Ἀπόλλων
σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί.
40
Θάνατος
καὶ τοῖσδέ γ’ οἴκοις ἐκδίκως προσωφελεῖν.
Ἀπόλλων
φίλου γὰρ ἀνδρὸς συμφοραῖς βαρύνομαι.
Θάνατος
καὶ νοσφιεῖς με τοῦδε δευτέρου νεκροῦ;
Ἀπόλλων
ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνον πρὸς βίαν σ’ ἀφειλόμην.
Θάνατος
πῶς οὖν ὑπὲρ γῆς ἐστι κοὐ κάτω χθονός;
45
Ἀπόλλων
δάμαρτ’ ἀμείψας, ἣν σὺ νῦν ἥκεις μέτα.
Θάνατος
κἀπάξομαί γε νερτέρων ὑπὸ χθόνα.
Ἀπόλλων
λαβὼν ἴθʼ· οὐ γὰρ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμί σε.
Θάνατος
κτείνειν γ’ ὃν ἂν χρῇ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα.
Ἀπόλλων
οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἐμβαλεῖν.
50
Θάνατος
ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν.
Ἀπόλλων
ἔστ’ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι;
Θάνατος
οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει.
Ἀπόλλων
οὔτοι πλέον γ’ ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις.
Θάνατος
νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας.
55
Ἀπόλλων
κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται.
Θάνατος
πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης.
Ἀπόλλων
πῶς εἶπας; ἀλλ’ ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν;
Θάνατος
ὠνοῖντ’ ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὺς θανεῖν.
Ἀπόλλων
οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν;
60
Θάνατος
οὐ δῆτʼ· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους.
Ἀπόλλων
ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους.
Θάνατος
οὐκ ἂν δύναιο πάντ’ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ.
Ἀπόλλων
ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν·
τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνήρ,
65
Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μέτα
ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων,
ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ’ ἐν Ἀδμήτου δόμοις
βίᾳ γυναῖκα τήνδε σ’ ἐξαιρήσεται.
κοὔθ’ ἡ παρ’ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις
70
δράσεις θ’ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τ’ ἐμοί.
Θάνατος
πόλλ’ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις·
ἡ δ’ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους.
στείχω δ’ ἐπ’ αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει·
ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν
75
ὅτου τόδ’ ἔγχος κρατὸς ἁγνίσῃ τρίχα.
[Choral]
—τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
Χορός
—τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
—ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς,
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
80
βασίλεαν πενθεῖν χρή μʼ, ἢ ζῶσ’ ἔτι
φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
85
[Choral 1]
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
Χορός
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα-
τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ
90
[Choral]
—οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων.
—οὐ δὴ φροῦδός γ’ ἐξ οἴκων.
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
95
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
[Choral 1]
—πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ
Χορός
πηγαῖον ὡς νομίζεται
χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.
100
—χαίτα τ’ οὔτις ἐπὶ προθύροις το-
[Choral]
—καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ . . .
105
—ᾧ χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας.
—ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν.
—χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
χρηστὸς ἀπ’ ἀρχῆς νενόμισται.
[Choral 2]
—ἀλλ’ οὐδὲ ναυκληρίαν
εἴτ’ ἐπὶ τὰς ἀνύδρους
115
ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος
πλάθει· θεῶν δ’ ἐπ’ ἐσχάραις
—μόνος δ’ ἄν, εἰ φῶς τόδ’ ἦν
πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου.
[Choral]
—πάντα γὰρ ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι,
Χορός
πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς
αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις·
οὐδ’ ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν.
135